We hadden Bobby geselecteerd voor ons fokprogramma.
Toen echter zijn gebitje niet optimaal bleek te zijn, hebben we een ander goed huis voor hem gezocht.
En dat hebben we gevonden!
Sietske is instructeur bij de Kynologenclub Assen.
Ze heeft jarenlange ervaring met honden, en heeft er ook altijd mee "gewerkt".
Datzelfde wilde ze gaan doen met Bobby, en later ook met Chico.
Aangezien Havanezers makkelijk leren, en er ook veel plezier in hebben, zijn ze hier uitermate geschikt voor.
We vonden het dan ook erg leuk dat er met deze twee Mucho Bravo Havanezers getraind zou gaan worden.
We zijn ervan overtuigd dat Sietske er alles uit zal halen wat er in zit!
Ze zijn alle twee nog jong, maar doen het toch al erg leuk.
En we zijn dan ook trots op onze twee jongens, maar óók op Sietske!
Niet alleen Sietske beleeft plezier aan ze, maar de rest van het gezin natuurlijk ook.

Dit is wat Sietske schrijft over Bobby en Chico:

Een terugblik van een jaar:
Vorig jaar kregen we Bobby.
Hij was toen vijf en een halve maand, maar voor de fok was hij niet goed genoeg helaas.
Voor ons was dit echter een geluk!
Wij wilden een "huishondje", en dat is dus gelukt.
Bobby moest wel erg wennen, en de eerste dagen was hij terughoudend.
Het liefst kwam hij bij mij; echt, één persoon was hem wel genoeg.
Naarmate we hem langer hadden, kwam hij ook spontaan naar de anderen van het gezin toe.
In de eerste week had ik al het idee dat dit hondje samen moest opgroeien met een soortgenoot.
Dus er werd gepraat, geregeld en iedereen was enthousiast.
In december 1999 kwamen er weer puppies bij de familie Woudman.
We gingen geregeld even kijken, en zo kwamen we aan Chico.
In februari 2000 kwam hij bij ons wonen.
En vanaf het begin klikte het goed tussen Bobby en Chico.

Ze trekken de hele dag samen op.
Onze kinderen zeggen dat het net homo's zijn, want ze likken elkaar de hele dag om de bek.
Het is leuk te zien hoe dol ze op elkaar zijn!
Ze gaan ook mee naar mijn werk, en daar zijn mijn collega's ook blij mee.
Dus aandacht genoeg, en....moe zijn ze niet te krijgen.
Bobby gaat anderhalf uur alleen met mij mee joggen.
Als we thuis komen, ben ik bekaf,
maar hij speelt dan nog rustig met Chico, want die heeft hem natuurlijk al die tijd gemist.
Binnenkort gaat Chico ook mee, maar dan zal de afstand eerst korter moeten.
Woensdagavond is het hun avond! Dan gaan ze mee naar "de cursus".
Met Bobby ben ik bij de "A" begonnen, omdat we hem immers kregen toen hij al vijf en een halve maand oud was.
Dus de puppy cursus gemist.

Na de"A" de "B" gedaan, en nu is hij bezig met "C". En het gaat goed!

Terwijl ik er thuis haast niets voor doe.
Chico heeft wél de puppy cursus gedaan. En hij is nu met "A" bezig. Hij doet het heel erg goed!
Alles kan hij eigenlijk wel....en dus mag hij het altijd "voordoen"!

Chico geknipt in "puppy-look"
Chico neemt alles over van Bobby.
Soms train ik met ze tegelijk, en Chico heeft dan meer rust dan Bobby.
Bobby is erg gespitst op zijn beloning, dus trainen zonder beloning gaat hem beter af; hij krijgt dan af en toe wat.
Bobby heeft ook al een paar keer bij de "behendigheid" gekeken.
En hij is al opgegeven om hier aan mee te doen in het volgend voorjaar.
Chico gaat pas volgend jaar; eerst goed uitgroeien en nog een beetje beter luisteren,
en dan pas kan hij ook naar de behendigheidscursus.
De honden gaan meestal ook mee als we ergens op bezoek gaan.
Ze gedragen zich dan netjes; ze mogen dan bv. niet op de bank, terwijl dit thuis wel mag.
Maar dat is geen enkel probleem.
Eigenlijk zijn de honden altijd bij ons, óók als we met vakantie gaan.
Een dag zonder deze twee....daar moet ik niet aan denken!!!
Tóch hebben ze alle twee hun eigen trekjes:

Ook de vacht van Bobby wordt regelmatig door Sietske zelf in "puppy-look" geknipt.
Bobby is heel verdraagzaam, een echte goedzak.
En als hij aandacht wil van ons, komt hij met zijn voorpoten tegen je aan staan en rekt zich uit, en lijkt dan net een poes.
Buiten stapt hij dapper op iedere hond af; groot of klein, het maakt hem niet uit.
Chico is veel ondeugender.
Hij gaat vrij ver door bij Bobby met speelgoed afpakken en donderjagen.
Chico vraagt zijn aandacht gewoon door over van alles en nog wat heen te gaan.
Hij krabt dan met zijn pootjes en likt met zijn tong.
Buiten is hij echter rustiger tegenover andere honden; hij kijkt eerst de kat uit de boom.
En is het goed, dan speelt hij heel leuk met groot en klein.

Bobby is nu dik anderhalf jaar en Chico bijna elf maanden.
We hebben er twee lieve honden aan, en het jaar is omgevlogen!

Sietske Nijholt.
- Assen -