"CHARLIE"
4,5 maanden oud
Eigenaars: Barbara en Jos Gieskens
*Deurne*
Charlie is geboren op 25 mei 2007.
Hij is een zoon van onze Pidoetje en Zappa.
Oktober 2007
Barbara schrijft:
Op 26 mei 2007 kregen we een zeer verrassend telefoontje van Mirabell.
Pidoetje was de dag daarvoor bevallen van ACHT gezonde pups, een ongelooflijk groot nest.
Omdat het nest zo verschrikkelijk groot was uitgevallen, was er ineens voor ons nu al een pupje beschikbaar,
terwijl we eigenlijk hadden verwacht te moeten wachten tot op het volgende nest.
Onze vreugde kon niet op, we waren vanaf die dag de trotse "ouders" van een lief klein reutje.
We leefden van mail naar mailmoment, want wekelijks werden er nieuwe foto's naar de nieuwe eigenaars gestuurd.
Zo konden we onze rakker zien groeien van piepklein naar de grootste pup van het nest!
Ook pup Dorus en de volwassen honden stalen één voor één onze harten.
We werden zeer gastvrij ontvangen en volgestopt met héél veel informatie over de verzorging en opvoeding van een pup.
Na 8 weken mochten we Charlie eindelijk mee naar huis nemen!
Na een lange autorit, met ruim een half uur vertraging door het slechte weer en drukte op de weg,
waren we even na half vijf eíndelijk thuis met Charlie.
De autorit is fantastisch gegaan.
Natuurlijk piepte Charlie in het begin,
maar hij werd niet misselijk en halverwege de reis zelfs erg rustig tot slaperig,
al heeft hij niet echt geslapen.
Heel begrijpelijk hoor met alle nieuwe indrukken om hem heen.
Eenmaal thuis ging hij meteen slapen en heeft hij zich uren niet verroerd.
hebben we (vooral ik) ons vaak erg ongerust gemaakt of we het wel goed deden,
of het met Charlie wel goed ging en ook geregeld de telefoon gepakt om advies te vragen.
Het is allemaal best ingrijpend en inspannend als je nog nooit een pup hebt gehad.
Daarbij komt dat ikzelf thuis zit in de WAO door psychische omstandigheden en daardoor iets kwetsbaarder ben.
De keuze voor een hond hebben we dan ook zeer bewust gemaakt, omdat deze mij veel warmte en steun zou kunnen geven.
Toch wil ik, hoeveel ik ook van onze Charlie hou,
eerlijk zeggen dat het me de eerste twee maanden erg zwaar is gevallen voor hem te zorgen.
Zonder de steun en hulp van mijn man, had ik het waarschijnlijk niet getrokken.
Er komt namelijk heel wat bij kijken.
Je ogen zijn in het begin totaal op de pup gericht,
zeker als je nog niet weet wat de gedragingen van de pup betekenen.
Zo wilden wij Charlie zo snel mogelijk zindelijk maken
en hadden wij onze ogen als hij wakker was grotendeels op hem gericht
om eventuele signalen van plasdrang meteen te ontdekken.
Na een paar dagen werd het wel wat makkelijker,
we leerden het ritme van Charlie kennen,
waardoor we iets van handvaten hadden om ons aan vast te houden.
Het bleef voor mij echter heel zwaar,
ik voelde me zwaar verantwoordelijk voor het manneke,
raakte óver gefocust op hem en dacht dat ik,
hoe hard ik ook mijn best deed, het niet goed genoeg deed.
Charlie is echt een pup die je opzoekt en zeer nieuwsgierig alles in zich opneemt.
Hij betreedt de wereld met een grote dosis enthousiasme, wat vaak aanstekelijk werkt op ons.
Hij speelt erg graag met zijn speelgoed en laat de meubelen gelukkig met rust.
Alleen de plinten hebben het een klein beetje moeten ontzien (tot nu toe)
en een paar hoekjes van tijdschriften.
Kluiven is immers iets dat Charlie het liefst doet
en tja die hoekjes zijn ook best lekker ter afwisseling van een bot.
Ook is hij een echte klushulp, nou ja hulp....?!
Hij assisteert Baasje goed met het wegmaken van het gereedschap!
We gaan meerdere malen per dag met Charlie wandelen,
waarbij we keurig de lengte van de wandeling in de gaten houden.
Al zijn we elke keer weer blij als er een maand om is en de wandeltijd weer met 5 minuten toeneemt per wandeling.
Toen Charlie 3 maanden was en een kwartiertje mocht wandelen,
zijn we voor het eerst naar het bos gegaan.
Eerst lieten we hem aangelijnd lopen, maar het voelde zo goed dat we hem hebben losgelaten.
Wat heeft hij hier van genoten!
Heerlijk gesnuffeld overal en nooit ver bij ons uit de buurt.
Inmiddels gaan we zo vaak mogelijk naar het bos, want dat vindt Charlie echt HET uitje!
Steevast als we met de auto weggaan en Charlie voorin meegaat (hij gaat in de bench als we verder weggaan),
springt hij vol enthousiasme in de auto, er (volgens mij) van overtuigd dat hem weer iets leuks te wachten staat.
Maar hij wordt ook erg blij bij het vooruitzicht van een gewone wandeling,
en gaat al keurig liggen als we de halsband om doen.
We hadden hem "zit" geleerd als we de halsband om doen,
maar hij is er uit zichzelf bij gaan liggen en blijft dit volhouden, hihi….
Ach ja, baasje bukt wel ietsje verder
Tijdens het wandelen gaat hij nu ook al uit zichzelf zitten bij de stoeprand
en mocht hij het even vergeten zijn dan toch zeker op commando!
Het enige wat hij nog niet onder de knie heeft,
is het ophouden van de ontlasting tot dat we op het uitlaatveld zijn aangekomen.
Het is een vrij lange straat lopen en meestal haalt hij het einde niet,
dus nemen we iets mee om de poep in te doen.
De oorzaak ligt er waarschijnlijk in dat Charlie ook in de tuin zijn behoefte mag doen
en daardoor nooit goed geleerd heeft zijn ontlasting op te houden.
Al hopen we nog steeds dat hij uiteindelijk het veld zal halen tijdens onze wandelingen.
Charlies haren groeien stug door en we hebben soms echt het gevoel dat hij haast niets meer kan zien.
Dus zijn we begonnen met het maken van een staartje,
al blijft dit niet altijd even lang zitten en springen de haren er dan nog met alle geweld uit.
De stiekjes die ik nu gebruik zijn ook niet het meest geschikt.
Binnenkort zal ik bij de Havie Toko clipjes voor hem aanschaffen, die blijven vast beter zitten.
Over onze Charlie valt nog uren te praten, want hoe jong hij ook nog is,
hij en ik hebben toch al wel een en ander meegemaakt.
| GALLERY |
| HOME |