Hallo,
Wij zijn Louise en Ben uit Den Haag en wij willen graag onze Havanezer aan jullie voorstellen:
haar naam is Doncella Gigi Habanera, ofwel "de jonge Havanezer juffrouw Gigi".
Wij noemen haar Gigi (hoe komen we erop hè...)
Haar ouders zijn Turbo en Cuby,
en Gigi is een prachtige exponent van deze mooie honden van de Mucho Bravo kennel,
Mirabell en René, de sympathieke en gedreven hondenliefhebbers en eigenaars,
kennen jullie natuurlijk allemaal wel (tenminste als je daar een hond vandaan hebt...)

Gigi is geboren op 4 januari 2000 en is nu dus zo'n 1½ jaar bij ons.
Zij is een zeer levendig en opgewekt hondje en blijkt steeds meer een mensen-hond dan een honden-hond te zijn.
Onbekende honden -reutjes en teefjes- loopt ze zonder hen verder aandacht te schenken liever even voorbij.
Kan ze er niet omheen dan vindt ze het ook wel best.
Wij hebben haar al heel vroeg leren socialiseren met andere honden en dieren, maar Gigi is nu eenmaal gekker met kinderen en mensen.
Op het strand vindt ze de aandacht minder erg, maar het liefst rent en dolt ze door het zand.

Louise verzorgt Gigi's vacht heel goed en zeker één keer per dag wordt ze uitgebreid gekamd en geborsteld.
Haar oren worden geplukt en de vacht rond haar ogen schoongemaakt.
Louise heeft het er maar druk mee, want als Dazzle komt (over haar later meer) pakt ze die ook nog even mee.
Ik ben 's avonds de speel- en uitlaatbaas, maar Louise is duidelijk meer dan alleen het vrouwtje.
Gigi is echt stapel op haar, en terecht, want een betere verzorgster kan ze zich niet wensen.
Maar gelukkig is ze ook gek op mij hoor!
Een vriendin van ons heeft een konijn Stampertje genaamd, en die twee "spelen" echt heel leuk met elkaar.
Nou ja, Stampertje is en blijft natuurlijk een konijn en gedraagt zich dan ook zo, maar Gigi vindt het te gek.
Ze holt weg, springt over hem heen tot ze weer door het konijn te grazen wordt genomen.
Prachtig vindt ze dit spel.

Ook is Gigi gek op vissen.
Ja lach maar, tot je haar ziet vissen!
Zodra onze zwager Siegfried aanstalten maakt om naar de waterkant te gaan, volgt Gigi hem meteen.
Alert volgt ze zijn bewegingen, haar koppie schuin, haar ogen gericht op het haakje met aas, de hengel....
Ploep! Daar gaat hij in het water en Gi -ook met haar kont in het water- volgt de dobber nauwlettend.
Bij "beet"! komt ze naar de kant, weer het koppie schuin, en kijkt ze of Sieg de vis wel vakkundig losmaakt,
mag dan even aan de vis snuffelen voordat hij weer wordt terug gezet,
keert terug naar het water of gaat vlak naast hem zitten en dan begint het helemaal weer van voren af aan.
Uren houdt ze dat vol, af en toe wat eenden bestraffend naar het water terugsturend of even pootje baden....
het is een prachtig en komisch gezicht.

Gigi en Dazzle

Gigi's grootste vriendin is Dazzle, een black&tan Havanezer teefje, en ook van Mucho Bravo.
Gi is zes maanden ouder en heeft daardoor een zeker overwicht,
hoewel Dazzle dat op alle mogelijke manieren probeert te ondermijnen:
toch even proberen het kluifje weg te pikken, als eerste bij ons op schoot te springen
of als Gi met ons aan het spelen is toch proberen de knuffel of wat dan ook bij Gigi weg te nemen.
Maar dat pikt Gi dan toch ook weer niet en met een snauw wordt ze dan terecht gewezen.

Brigitte, de bazin van Dazzie -zoals ze genoemd wordt- was, toen ze Gigi als pupje zag, helemaal weg van haar;
na verdere kennismaking en gesprekken met Louise wilde zij per sé ook een Havanezer van Mucho Bravo.
Toen Dazzie een week of 12 oud was, kwam ze voor het eerst tien dagen bij ons logeren.
Louise moest haar natuurlijk het een en ander bijbrengen, maar vanaf dat moment zijn Gigi en Dazzie de dikste vriendinnen.
Nu komen ze regelmatig bij elkaar en dan spelen en ravotten ze dat het een lieve lust is.
Dazzie weet van geen ophouden, maar als Gigi het zat is,
trekt ze zich terug onder mijn kolbertje en dan mag Dazzie er echt niet bij komen!
Maar ik denk dat ze voor de rest van hun leven echte vriendinnen blijven.

Sinds kort gaat Gigi mee op de fiets in een hondenmand.
Prachtig vindt ze dat: ze wringt zich in allerlei bochten om maar niets te missen.
Na een tijdje stoppen we om haar in het bos uit te laten rennen
en dan laat ze zich weer heel lief in haar mandje tillen om verder van het tochtje te genieten.
In september mogen we weer het strand op en dat vindt Gigi echt het einde.
Zij lekker moe en wij voldaan van de frisse zeelucht en een tocht over het strand en langs de kustlijn.

Het hoeft geen betoog dat wij echt heel blij en gek zijn met Gigi.
Havanezers zijn een prachtig ras:
zowel uiterlijk als innerlijk zijn wij blij dat we voor de Havanezer gevallen zijn,
en in het bijzonder voor onze Gigi.

Louise en Ben Jonathans
-Den Haag-