SNELSTE HAVANEZER 2003

SNELSTE HAVANEZER 2004

SNELSTE HAVANEZER 2008

augustus 2006
Jojo helemaal in haar element !

spelletjesgek !

December 2005
5½ jaar oud

Jojo is een dochter van Usa en Cuby.
Ze is altijd blij, altijd vrolijk en opgewekt, en heeft overal plezier in.

Jojo apporteert alles wat we gooien,
en ze vindt elk speeltje dat we haar geven leuk.
Hoewel ze inmiddels "oma" is,
gedraagt ze zich nog steeds als een jonge hond.
Daarom hebben we haar de bijnaam "Bébé" gegeven.
En zo noemen we haar dus ook meestal.

ALTIJD, maar dan ook écht altijd, VROLIJK!

De dagelijkse wandeling in het bos is één van haar favoriete bezigheden.
Zodra ze uit de auto is, begint ze te rennen,
en dat houdt ze de hele tijd vol.
Ook als de wandeling meer dan een uur duurt.
Daarna is ze absoluut nog helemaal niet moe!

René heeft behendigheid met haar gedaan.
Ze vond het prachtig om te doen, en deed het dan ook heel goed.
Helaas door tijdgebrek komt het er echter niet meer van...

We kunnen ons niet voorstellen dat er een hond bestaat
die meer van het leven geniet dan Jojo,
elke dag weer.
Ze ervaart het leven als één groot feest.

Maart, 2003

De eerste activiteit georganiseerd door de HCN (Havanezer Club Nederland)
was een wandeling door de prachtige bossen van Grolloo

25 mei, 2003

Tijdens deze wandeling werd er een hardloopwedstrijd georganiseerd,
om te bepalen wie de snelste Havanezer was.
We waren niet heel erg verrast dat Jojo deze wedstrijd won....

En dus mocht René namens Jojo uit handen van de voorzitter Theo Kok
de allereerste beker voor de snelste Havanezer in ontvangst nemen.

In het voorjaar van 2004 werd er weer een hardloopwedstrijd gehouden.
Natuurlijk was Jojo ook van de partij
om haar titel van het jaar daarvoor te verdedigen.
En....dit lukte!
En dus was Jojo ook in 2004 de
SNELSTE HAVANEZER !

20 april, 2008:
Tijdens de voorjaarswandeling van de Havanezer Club Nederland
werd weer de havie race gehouden, om de titel
SNELSTE HAVANEZER 2008

DE FINALE RACE!
Links: Mucho Bravo Jojo Dudeljo aan de start.
Bazinnetje zit blijkbaar te slapen, want Jojo's tegenstander is al ruim van start gegaan,
terwijl Jojo nog vast gehouden wordt.
Maar snel als Jojo is, had ze Casper al snel weer ingehaald
en het werd een nek aan nek race.

Gewonnen door......

MUCHO BRAVO JOJO DUDELJO!!!!
SNELSTE HAVANEZER 2008
Jojo die net haar laatste nest van maar liefst 8 pups ter wereld had gebracht, verzorgd en opgevoed,
waarvan de laatste nog niet eens twee weken voor de race uitgevlogen was,
bleek nog in topconditie te zijn.
Ze versloeg met het grootste gemak haar veelal jongere tegenstanders, inclusief een paar flinke jongens.
Jojo heeft na 2004 niet meer mee gedaan aan de hardloopwedstrijd,
omdat ze òf loops was òf pupjes te verzorgen had.
Dit jaar was ze dus voor het eerst weer van de partij.
En hoe!!!!
MUCHO BRAVO.....net even dat beetje meer!

17 mei, 2009

2009 begon heel slecht voor ons!

Al sinds geruime tijd boterde het niet zo tussen onze Spekkie en Jojo.
Altijd was Usa de "alphahond" geweest in de roedel, maar nu ze zo oud is (16!), taalt ze daar niet meer naar.
Spekkie en Jojo konden het niet eens worden wie nú de hoogste in rang was.
En daar waar Spekkie niet echt haar best deed om dat te worden, deed Jojo dat wel.
Spekkie die ruim vier jaar ouder is dan Jojo accepteerde dat echter niet zomaar.
En zo gebeurde het dat het regelmatig tot een potje knokken kwam.
Zolang één van ons erbij was, gebeurde er nooit veel, een brul van ons was dan al genoeg om het tij te keren.
Want dat wij toch echt wel de baas zijn, daaraan twijfelt geen hond hier!!!
Onze honden hebben echter ook veel vrijheid en kunnen zelf onze grote tuin in als ze dat willen.
En zonder ons erbij gelden ineens heel andere regels en wetten!
Zo gebeurde het dat op nieuwjaarsdag een aantal honden buiten was
en wijzelf even elders in huis (hooguit een kwartiertje), waar we ze niet konden horen.
Daar moet het tot een fikse vechtpartij gekomen zijn, waarbij Spekkie zeer ernstig gewond is geraakt.
Wat er precies gebeurd is, zullen we nooit weten,
maar dat we dit risico niet langer konden nemen, was wel heel duidelijk.
Spekkie was zo erg gewond dat ze de eerste tijd veel verzorging nodig had,
en zelfs op het randje van de dood heeft gezweefd,
bovendien was ze al bijna 12 jaar oud.
En dus hebben we de vreselijk moeilijke beslissing moeten nemen om voor Jojo een ander huis te zoeken.
Onze altijd vrolijke lieve knuffel Jojo,
ons allemansvriendje, onze spelletjesgek, ons race monster,
onze "ambassadrice" voor het ras,
want een ieder die haar leerde kennen, viel als een blok voor haar!
"Zo'n hondje wil iedereen wel", kregen we vaak te horen,
en haar moesten we gaan herplaatsen.
Jojo is altijd een echt "mensenhondje" geweest, jong en oud, ze kan het met iedereen vinden.
Andere honden daarentegen is ze nooit zo van gecharmeerd geweest.
Hoewel ze als moeder juist wél weer super was.
Op 31 januari 2009 is ze met heel veel hartzeer van ons vertrokken.

We zijn echter ook ontzettend blij en vooral ongelofelijk dankbaar dat we bij de familie de Vries
precies die plek voor Jojo gevonden hebben die we voor haar voor ogen hadden.
Drie kinderen om eindeloos mee te spelen.
En elke dag een lange wandeling op het strand, in de duinen of het bos.
Altijd een schoot beschikbaar of iemand om mee te kroelen.

De eerste borstelpoging van Jojo's nieuwe bazin Yvonne.

Altijd iemand om mee te spelen


Eindeloos lange wandelingen, waarbij dan ook nog haar favoriete spelletje gespeeld wordt:
balletje apporteren!!!

Inmiddels is de vacht van Jojo wat ingekort,
zodat ze nóg meer bewegingsvrijheid heeft en nóg harder kan rennen.
Een beter leven voor Jojo hadden we niet kunnen wensen!
En Jojo....die voelt zich helemaal thuis waar ze nu is!
Dit alles maakt voor ons het gemis van Jojo draaglijk.

Lieve famile de Vries, bedankt voor het heerlijke afwisselende leven dat jullie Jojo geven.
We hopen dat jullie nog heel lang van elkaar mogen genieten!!!!
En uiteraard houden we contact met elkaar.

Natúúrlijk dachten wij,
nèt als alle andere mensen die wij kennen en die hetzelfde hebben meegemaakt,
dat dit nóóit bij ons zou kunnen gebeuren!
Wij die zóveel van honden weten, kunnen alles echt wel in goede banen leiden. Niet dus....
En hoewel we de verhalen kenden, konden we ons toch ook niet echt voorstellen
dat dit bij Havanezers zo erg zou kunnen ontaarden. Wel dus....
Inmiddels zijn we ervan doordrongen dat dit altijd, met welk ras ook,
of welke diersoort dan ook die in groepsverband leeft, kan gebeuren.
En als je er zelf niet bij bent, dan geldt de "wet van de sterkste"!
Natuurlijk gaan twee of meer teefjes samen vaker wel dan niet goed.
Maar áls er een machtsstrijd ontstaat
tussen twee teefjes die van geen wijken weten
en hun plaats als "alphahond" niet willen opgeven,
(en dat kan dus ook pas na jaren ontstaan!!)
dan zullen ze zonder ophouden elkaar blijven bevechten,
totdat ze elkaar heel erge dingen gaan aandoen.
Treurig, maar helaas maar al te waar!

LEES MEER OVER DIT ONDERWERP HIER en HIER!!!!!

TERUG