Ze schrijven over Josje:

Het was op de eerste zondag in maart 1996 dat we naar de hondententoonstelling in Zuidlaren gingen.
We waren al de trotse bezitters van een Maltezer. Weliswaar zonder papieren, maar een schat van een hond.
Het leek ons voor onze Loekie wel leuk om er een hondje bij te nemen.
Dat moest wel een hondje zijn van ongeveer hetzelfde formaat en natuurlijk net zo lief.
Zo kwam het dat we voor het eerst in aanraking kwamen met de familie Woudman uit Schoonoord.
Ze waren er aanwezig met "Wild Willy".
Het ras Havanezer was voor ons vreemd.
Na een aantal malen er langs gelopen te hebben, vroegen we informatie.
Deze werd ons uitgebreid verstrekt.
Een paar weken later, na alles nog eens op een rijtje te hebben gezet, hebben we een afspraak gemaakt.
Eind juni zou er een nestje geboren worden en hiervan konden we er eentje krijgen.
29 juni was het dan zover. De pups waren geboren.
We werden in de gelegenheid gesteld een paar keer te komen kijken.
Een lust voor het oog!!!
Het kiezen was erg moeilijk, maar we waren het er over eens dat het Josje moest worden.
Een prachtig teefje, wit met sable. Met het typische koppie van vader Willy.

(Jolig) Josje en Loekie werden al snel dikke vriendinnen.
Onafscheidelijk aan het spelen in huis en in de tuin.
Ook lange wandelingen in het bos vinden ze prachtig.
Ze spelen als kinderen.
Wanneer Loekie soms wat dromerig een eind achteraan kwam,
kon het gebeuren dat Josje zich bij een splitsing op een zandpad ging verstoppen in het hoge gras.
En dan maar opletten of Loekie er al aan kwam.
Wanneer het moment daar was, werd Loekie door Josje "overvallen".
Ook verstoppertje spelen is een favoriete bezigheid.

Het showgebeuren was voor ons vreemd, maar het leek ons wel leuk om er eens aan mee te doen.
Aan René en Mirabell hadden we een paar echte "mentoren".
Het showgebeuren leverde een aantal goede resultaten op.

Dan ga je eens nadenken over een nestje. Zou toch wel leuk zijn, nietwaar.
Hup, maar weer eens bij de Woudmannetjes aangeklopt om informatie en uitleg.
Het moest er maar van komen.
Samen hebben we een reu uitgezocht.
En op twee oktober 1998 werd ons eerste nestje geboren.
Omdat we zelf toch wat onzeker waren en het bovenal spannend is, hadden we erg veel telefonisch kontakt met René en Mirabell.
Het heeft heel wat zweetdruppels gekost (spanning!), maar daar waren ze dan. Vijf stoere knapen.

En een ding was zeker, we wilden er zelf ook eentje houden.
Dat werd Chucho, een doerak eerste klas.
Ook Chucho paste zich snel aan bij de twee dames.
Het feest was voor ons compleet. In feite zijn het je kinderen.
Zo voelen wij dat en de hondjes ook.
Er gaat geen vakantie voorbij, of ons trio gaat mee.
Slim als ze zijn, hebben ze een paar dagen van te voren al door dat er weer iets staat te gebeuren.
Ze passen zich overal snel aan en hebben snel hun plekje gevonden.
Wil je in de vakantie eens een middagje met z'n tweetjes weg, dan is dat voor de hondjes geen probleem.
Zodra we weer terug zijn, is de aandacht en de vrijheid weer voor hen.

V.l.n.r. Chucho, Loekie en Josje
We zouden ze voor geen geld meer willen missen!

Als je de beschrijving van de Havanezer leest, gaat het over speels, aanhankelijk, lief, slim etc.
En geloof ons, daarmee is geen woord teveel gezegd!
Inmiddels is op 6 juli 2000 ons tweede nestje geboren.
Drie reutjes en een teefje.
Om kontakt te houden met de nieuwe eigenaren van onze pups, bellen we ze regelmatig eens op, of gaan eens op bezoek.
Het doet je goed, wanneer je ziet dat zowel de pups als de nieuwe eigenaren het met elkaar erg naar de zin hebben.
Vorige zomer hebben we nog een reunie gehouden van ons eerste nestje. Prachtig!!!