SPARKY WOONT BIJ INGRID, HARALD, AMY EN MI-LOU IN NOORDWIJKERHOUT

Februari 2012, Ingrid schrijft:

"Ons Sparkemannetje!

Vroeger hebben wij altijd honden gehad. Wat een gezelligheid gaf dat!
Onze grote dochter Amy - die nu 12 jaar is - wilde vanaf haar zevende jaar dolgraag een Cavalier King Charles Spaniel,
omdat de buren zo'n hond hebben.
Omdat ik niet zoveel energie had
en we een klein peutermeisje hadden ronddribbelen ( Mi-Lou is nu alweer vijf),
leek een hond mij geen goed plan.
Mijn Harald wilde er al helemaal niets van weten.
Maar tijden veranderen en na een paar jaar begon het ook bij mij flink te kriebelen.
Zo erg zelfs, dat ik de Toepoels hondenencyclopedie van voor tot achter heb gelezen,
om er achter te komenwelk ras goed bij ons gezin zou passen.
De Havanezer stond al snel in top 5 :-)

Toen de website van Mucho Bravo eenmaal in zicht kwam, was ik helemaal verkocht.
Zelfs Harald vertelde voorzichtig dat hij wel eens bij René en Mirabell met hun geweldige roedel wilde gaan kijken.
Vanaf dat moment ging het snel.
We gingen op bezoek, werden op slag zwaar verliefd
en een paar maanden later was vrolijke Toppie zwanger van knappe man Dorus.
Wat een feest!

Op 3 december (2010) kregen we geweldig nieuws:
er waren zeven prachtig gezonde puppekindjes geboren.
Een mooier Sinterklaascadeau konden we niet krijgen.
Wel honderden keren bekeken we de foto's
en maakten onze harten sprongetjes als er weer mail van Mirabell was binnen gekomen.
Amy had meteen al een groot zwak voor Sparky;
Mi-lou vond alle puppies op de foto zooooo schattig!!

Het eerste bezoek gaf enorme kriebels,
wat vonden we het spannend om te beseffen dat één van deze superlieve pupjes over een paar weken bij ons mocht komen wonen.
Meteen toen ik Sparky zag - die op dat moment heerlijk lag te snurken - schoot door me heen:
dit is 'm!!!
En zo bleek het ook te mogen zijn:-)

5 februari, 2011:

Sparky gaat mee met Ingrid, Harald, Amy en Mi-Lou naar Noordwijkerhout.

We waren zo ongelofelijk gelukkig toen hij eenmaal bij ons in de auto zat,
op weg naar zijn nieuwe thuis,
waar we vol liefde voor hem zouden gaan zorgen.
Het ging vanaf dag één supergoed!
Hij was verlegen, maar ook heel nieuwsgierig.
Gejankt heeft hij nog nooit, al laat hij met kleine geluidjes nog steeds weten wat hij bedoelt.
Het zindelijk worden, pakte ik helemaal verkeerd aan: na twee weken had hij nog niet 1 plasje buiten gedaan....
Maar toen bij mij, na extra tips van Mirabell, het kwartje viel, was het binnen een paar dagen gepiept.
We namen hem overal mee naar toe, en nog steeds blijft hij niet langer dan 3 uur alleen.
Hij wil er zó graag bij zijn!

Vanaf de eerste dag veroverde hij alle harten en dat doet hij nog steeds.
Eerst is hij verlegen en voorzichtig, maar al snel komt de eerste kwispel en een likje.
Met andere honden wil hij dolgraag spelen.
Zo graag, dat hij vaak vergeet om naar hun hondentaal te luisteren, wat soms eindigt in een flinke grom van de tegenpartij.
Nooit gromt hij terug, altijd blijft hij proberen of misschien toch even spelen er nog inzit.....
Een paar keer heeft hij een flinke hap van een hond gehad, waardoor hij nu flink blaft als hij een vreemde hond zit aankomen.
Dat is jammer, en we werken er nog steeds aan.

Hij is stapeldol op kinderen!
Er zijn zelfs vriendinnetjes die speciaal voor Sparky komen.....
Groot of klein, hij is op iedereen even gek en doet altijd lief en gezellig.
Ook is hij heel gek op ons hele gezin:
ik ben zijn Vrouwtje en hij is altijd bij mij in de buurt.
Wat ik doe, waar ik ook ben, binnen een paar seconden staat hij bij me.
Als ik dan naar hem kijk, is er meteen een blije kwispel.
Wat een feest om hem bij ons te mogen hebben!

Hij slaapt nog steeds bij ons op de kamer.
Hij ligt aan mijn kant onder het bed op een kleedje.
Pas als ik opsta, staat hij op.
Alleen als het echt te lang duurt, komt hij me wakker maken:
pootjes op het bed en zachtjes piepen, of ... als hij er bij kan, likjes geven, mmmm!

Als Mi-Lou 's nachts een nare droom heeft, hobbelt hij met me mee de trap op.
Als ik dan weer naar beneden ga, blijft hij nog een paar minuten bij haar bed liggen, om te kijken of ze echt wel weer goed slaapt.
Als we gaan slapen, gaat hij altijd eerst even bij de meisjes kijken en komt dan pas bij ons liggen.
Ook als ik ziek ben, blijft hij het liefst de hele dag bij me liggen.

Overal in huis mag hij komen.
Hij weet waar hij wel en niet aan mag komen.
Maar als er playmobil op de grond is gevallen, is het binnen een paar seconden stuk.
Zo leren we dus netjes opruimen.....

Het liefst ligt op de leuning van de bank, dan kan hij goed naar buiten kijken en alles in de gaten houden.
Hij kruipt zo graag in onze nek, maar is zeker geen schoothondje.
Hij wil er dolgraag bij zijn, maar al dat geknuffel hoeft van hem niet zo.

Amy is zijn grote vriendinnetje!
Ze hebben een heel bijzondere band samen, prachtig om te zien!

Mi-Lou is zijn stoeimaatje, die hij zo graag uitdaagt, dat we soms aan de rem moeten trekken.
Ze zijn goed aan elkaar gewaagd, en Mi-Lou treedt rustig maar heel duidelijk tegen op, zo knap!

Onze andere dieren zijn ook heel interessant.
Naar de parkieten kan hij eindeloos kijken met hun clowntjes gedrag en gekwebbel.
De konijnen zijn nog veel leuker.
Hij wil altijd met ze spelen, maar het eindigt altijd in veel te druk zijn,
hij wordt helemaal hyper en snapt er dan niets van dat ze in hun hokje kruipen.
Hij gaat dan zacht liggen huilen, met zijn koppie tegen de grond.
Het was toch zooo leuk ......!!

In december hebben we zijn haren kort laten knippen.
Het kammen vond ik een crime.
Iedere dag was ik er minimaal een uur mee bezig en nog vlogen de klitten erin.
Spark vond het ook steeds minder leuk,
het duurde ook voor hem te lang, en hoe voorzichtig ik ook deed:
klitten eruit halen, zorgde voor heel veel mij likken van de stress.
Ook al schrokken we heel erg van hoe hij er na het knippen uitzag,
ik heb er geen seconde spijt van.
Zo kort moet hij nooit meer worden,
maar ik denk niet dat ik het nog zo lang laat groeien.
Ik vind hem eigenlijk wel een eigenwijs snoetje hebben en we zien zijn oogjes zo goed.
Na buitenspelen is hij ook zo weer schoon
en we hebben geen last gehad van sneeuwklontjes die in zijn vacht bleven hangen.
Harald vindt het als enige nog steeds erg zonde dat hij geknipt is.
Zijn oogjes moeten echt iedere dag schoongemaakt worden, er komt best veel vuil uit.

Het is een súpergezellig vriendje,
dat we geen dag meer kunnen missen!!!
Hij is meestal enorm vrolijk
- soms heeft hij een dag een sombere bui en kijkt alsof hij bijna moet huilen -
en altijd in voor gezelligheid.
Hij is enorm trouw en heel makkelijk.
Ieder uur zijn we blij met hem!!!
Hij is dol op spelen, wandelen en ravotten,
maar vindt het ook prima als hij alleen een klein blokje om kan gaan.

We zijn enorm blij dat we een Mucho Bravo hondje mochten hebben;
René en Mirabell hebben hem een droomstart gegeven
met al hun eindeloze liefde, zorg en tijd die zij aan de hondjes geven.
En wat een deskundigheid.
Met al mijn vragen en twijfels kan ik nog steeds bij ze terecht.
Altijd wordt er meegedacht en Mirabell heeft al zoveel goede adviezen gegeven....!!!!

Nogmaals héél veel dank voor Sparky!
Het is één groot feest met hem!

Ingrid "

Hieronder ziet u veel foto's van Sparky's eerste jaar,
met hier en daar wat berichtjes van Ingrid.
De laatste foto's staan bovenaan.

5 februari, 2012:

28 januari, 2012:

25 december, 2011:

"Zoals je ziet is Sparky nu in zijn blootje.
Wat zijn we daar blij mee! Een verademing!!
Harald vindt het vreselijk en zo zonde, maar hij is nog steeds ons Snoepie.
Mensen reageren verbaasd: heb je een ander hondje??
Hij blijft aanleiding geven tot veel gesprekjes met vreemden onderweg:
wat een prachtig hondje, wat een lief koppie, wat een schatje,
wat is dat voor hondje, wat is hij ZACHT!!!
Ik wil zeker zijn haartjes weer wat langer laten groeien, maar helemaal weer lang....
ik weet het niet, dit is zo fijn!!"

3 december, 2011:

1 jaar oud!

11 november, 2011:

"Met Sparkeltje gaat het erg goed,
hij zit lekker in zijn velletje en kán heel goed luisteren,
maar is vaak ook erg eigenwijs.

Hij wil niets liever dan erbij horen en erbij zijn.
Waar ik ook ben, Sparky staat klaar om me bij te helpen.
De afgelopen tijd ben ik steeds ziek en Spark ligt dan heerlijk bij me.
Lig ik in bed, ligt hij onder het bed.
Lig ik op de bank, ligt hij boven me.
Lig ik te hangen, hangt hij mee.
Gelukkig krijgt hij ook veel wandelingen en spelletjes,
anders zou hij net zo'n luilakje worden als ik nu ben ;)))
Het is wel apart dat hij absoluut geen schoothondje is,
maar wel heel graag zijn koppie op onze schouders of benen legt.
Hij verdeelt zijn aandacht fantastisch over iedereen.
Als ik 's ochtends op sta en ga douchen, gaat hij voor Amy haar bed liggen en wacht tot ze wakker wordt.
Als het te lang duurt, helpt hij haar een handje .....

En als Mi-Lou een nare droom heeft 's nachts, hobbelt hij met me mee naar boven en geeft haar een lieve lik.
Als ik dan -als ze weer rustig is - naar beneden loopt, en hem roep om mee te gaan, geeft hij een nies.
Een nies wil altijd zeggen : "Sorry!"
Hij blijft dan een tijdje op haar kleedje liggen, om zeker te weten dat ze echt goed slaapt,
en komt naar weer naar onze slaapkamer om verder te dutten.
Wat een Kanjer!!!!
Met apporteerspelletjes verdeelt hij ook de aandacht, zo knap als hij kan en zorgt dat iedereen aan de beurt komt."

11 oktober, 2011:

"Er zat een schattig veldmuisje in de bijkeuken.
Amy was er per ongeluk op gaan staan, maar het muisje was alleen in shock.
We hebben het even goed bekeken en natuurlijk moest Sparky ook even komen snuffelen."
Wat vliegt de tijd; Sparkeltje is alweer 10 maanden!
Het gaat heerlijk met hem!!
Regelmatig heeft hij ondeugende streken, maar hij is goed te corrigeren
en we moeten heel vaak hard om lachen.
Vorige week was hij zo enthousiast met een ander hondje aan het spelen
dat hij steeds echte koprollen maakte van gekkigheid, het was een feest om naar te kijken.
Daarna heeft hij drie uur voor pampus gelegen.....

Wat ziet hij er prachtig uit hè, we vinden hem zo supermooi.
Toch denk ik dat ik hem binnenkort laat knippen, want het kammen is een echt drama geworden;
ongeveer een maand geleden heb ik bij een trimster 2 klitten uit zijn voorpootjes laten halen.
Ik zei dat als ze hem echt pijn zou moeten doen, de klitten er gerust uitgeknipt mochten worden.
Toen ik hem op kwam halen zei ze dat hij wel een piepertje was en dat ik hem "flinker" moest kammen.
Maar ik ga bij de meisjes toch ook niet aan hun haren trekken om sneller klaar te zijn???
Ik vind het helemaal niet erg om lang te moeten kammen...
Hoe dan ook, als ik nu met een kam aankom, schiet hij er vandoor of kruipt helemaal weg op schoot.
Zijn rug is helemaal krom gebogen en zijn staart hangt op HELP!
Kortom, hij heeft echt een trauma bij de trimster opgelopen, heel sneu.
Ik doe net of er niets aan de hand is, om niet in zijn ellende mee te gaan.
Maar ik denk dat als ik hem korter laat knippen, ik hem een groot plezier doe, want zijn vacht bljft heel klitgevoelig.
Bovendien krijg ik tegenwoordig nare uitslag van het kammen en spelen met hem, alsof ik met kerstbomen heb lopen slepen.
Na een tijdje trekt het meestal weer weg, maar het jeukt erg.
Het is nog niet zo erg dat ik handschoentjes aan moet om hem te knuffen... ;)))
Dus misschien zijn dit de laatste foto's met lange haren.
Verder is het een superkanjer!!
Hij is staaaapelgek op Amy, en zij op hem!
Mi-Loutje heeft er niet zoveel mee, af en toe speelt ze met hem of geeft ze hem een knuffel,
maar verder trekken ze niet naar elkaar.
Harald is ook erg gek op hem, 's avonds doen ze altijd gooi- en trekspelletjes."

10 september, 2011:

"Sparky doet het geweldig!
Dag na dag maakt hij hartjes blij met zijn lieve oogjes en ondeugende, enthousisaste streken.
Hij vindt het leven een groot feest, zolang hij er maar bij mag zijn.
Het is nog moeilijk om hem af te remmen met spelen, vooral met andere honden komt hij vaak van de koude kermis thuis.
Hij is al een paar keer gebeten en heeft al heel veel moppers van hondenkinderen gehad,
maar hij blijft er bovenop springen en uitdagen tot spelen.

Hij is dol op zijn eerste echte mand, hij ligt ook erg lekker en is heerlijk zacht en warm.
Zijn vacht is enorm klitgevoelig, ik kam hem iedere dag, maar sla blijkbaar toch plekjes over, want dan zit er ineens weer een flinke klit.
We nemen alle tijd voor het verzorgen en hij laat het allemaal gewillig toe, de grote schat.
Zijn snor begint gelukkig weer aan te groeien, nu maar hopen dat hij uit de klit blijft....
Alle kinderen zijn ook dol op hem, als hij ze in de verte ziet aankomen, begint hij al te kwispelen,
het is een enorm vriendelijk meneertje."

10 augustus, 2011:

Sparky is op vakantie geweest in Duitsland:

3 juli, 2011:

Zijn "stoute puberstreken" zijn helemaal van de baan.
Hij houdt zo enorm van gezelligheid!

Dit weekend vierde Mi-Lou haar partijtje (ze is vandaag 5 jaar geworden)
en Sparky heeft GENOTEN van de vijf kindjes die er waren.
Bij alle spelletjes zocht hij de beste plek uit of ging prominent in het midden liggen.
En maar kwispelen.......!!!!!!!!!!!!
Hij is toch zo dol op kinderen, vooral op blonde meisjes, die lijken vast op Amy.
Ja, ja , hij heeft smaak!!


Wat is het toch een superschat!!
En wat is het een nieuwsgierig aagje.
Alles moet hij in de gaten houden,
zijn koppie staat altijd op scherp als er iets interessants in de buurt is.
Hij blaft amper, zelfs niet als er aangebeld wordt,
alleen als hij heeeel enthousiast is of wil uitdagen.
En buiten tegen andere honden op afstand.
Hij doet dan alsof hij heel stoer is (volgens mij is het onzekerheid)
en gaat heel zwaar blaffen, maar als ze dichtbij komen, is het blaffen voorbij
en is het tijd om wild te zwaaien met zijn staart
en te kijken of er misschien een spelletje inzit ;)
Hij is zwaar verliefd op ons Nijntje,
hij geeft hem heel kusjes en zou de hele dag met hem willen spelen.
Het is een feest om daar naar te kijken.
Uiteindelijk wordt het altijd te druk en springt Spark er bovenop.
Hij kan niet geloven dat Nijn dan naar zijn bovenhok gaat en blijft vol ongeloof staan kijken.
Het was net zo leuk????

Hij is mijn beste kleinste vriendje, altijd in de buurt,
altijd vol vertrouwen dat het bij het vrouwtje goed is.
We zijn oneindig gek op hem!!"

22 juni, 2011:

28 mei, 2011:


"Wat is het toch steeds heerlijk weer zeg, om met de hondjes naar het bos te gaan, we boffen maar.
Nu Sparky een half uur mag lopen, gaan wij ook iedere dag.
Het is een prachtig bos, waar honden alleen aangelijnd mogen lopen.
Ik heb een lange lijn van 15 meter gekocht, die dan achter hem aan hobbelt.
Zo kan hij toch dikke pret hebben, en als de boswachter er aan komt, of een andere hond, houd ik de lijn vast...:-)
O, wat doet hij het toch goed!!!
Het blaffen is helemaal afgelopen, wat een verademing!!!
Toch blijven negeren.
Op de cursus werd voorgesteld om even al zijn initiatieven te negeren, alles moest van ons uit komen.
Het blaffen en happen was toen na een paar dagen afgelopen,
en daarna konden we de lijn weer laten vieren.
Het werkte super voor hem en gaf hem na twee dagen al heel veel rust.
Sinds twee weken heeft hij een strikje in, hij vindt het vreselijk, maar kan anders niets meer zien.
Nu kunnen we zijn lieve, mooie oogjes weer goed zien!!
Hij is toch zo'n grote superschat, en steelt alle harten van iedereen om hem heen!!!"

3 mei, 2011:

7 april, 2011:

19 maart, 2011:

"Sparkeltje doet het super!
O wat is hij lief, o wat is hij eigenwijs, vrolijk, vol energie en ondeugend.

Stapelgek op alle kindjes, honden en sokken van de waslijn trekken, waar hij daarna eindeloos mee speelt.
Dol op rennen door de lavendelstruiken, schatgraven in de tuin en pikken van de stoffer en het blik.
We zijn allemaal verliefd op hem,
hij is een GEWELDIG KERELTJE!!!"

27 februari, 2011:

20 februari, 2011:
Havanezers weten wel hoe ze moeten relaxen!!

"Met Sparkelje gaat het zó goed!!
Hij is ontzettend lief, ondeugend, eigenwijs, enthousiast en vol vertrouwen.
Hij is een superschat!!
En wat zijn zijn oogjes mooi, ik smelt ervan weg....:-)"

19 februari, 2011:
Sparky en zijn vriendinnetje Amy:

"Het gaat SUPER met Sparkeltje!
Gisteren had ik studiedag en Spark zou naar mijn moeder gaan,
maar zij kreeg griep, dus Sparky moest mee naar school.
Hij heeft daar alle harten veroverd en is daarna heerlijk gaan slapen op zijn kleedje.
Wat een kanjer!!
Het zindelijkheidskwartje is nu ook goed gevallen!!
Af en toe een ongelukje binnen, en verder alles in de tuin.
Hij snapt nog niet dat je ook in het park, in de duinen of in het bos mag plassen ....:-)
Het liefste hangt hij in de takken van onze grote conifeer, een geweldig gezicht.
Nu samen met Amy wilde billen aan het hebben in de tuin,
wat gaat ie hard !!!!"

17 februari, 2011:
Sparky en Mi-Lou:

"Dikke vriendjes!
Er wordt heel wat geknuffeld en dat vinden ze allebei HEERLIJK !!!"

15 februari, 2011:

"Het is zo'n heerlijk mannetje.

Hij heeft nu helemaal onze Nijn ontdekt.
Ze zijn heel nieuwsgierig naar elkaar, maar vinden het ook héél spannend!
Als Spark te dicht bijkomt, springt Nijn zijn hok in
en gaat boven dan even flink stampen!
Ja, ja, je moet laten zien dat je heel stoer en sterk bent!"

6 februari, 2011:

"Wat is Sparky toch een droppie, zo'n superliefje!!!
Gisteravond toen ik Mi-Lou ging onderstoppen,
mocht hij 5 minuten met het lekkere stinkertje in de bench.
Nou, die stinkerd was totaal niet interessant,
hij zette het meteen op een brullen.
Toen ik weer beneden was,
heb ik gewacht op de 2 seconden dat hij stil was
en toen snel het deurtje open gedaan.
Spark heftig kwispelen,maar dat heb ik genegeerd,
" want zo knap was ie niet geweest ...."::-)))
Dat beloofde wat voor de nacht.....

Om 11 uur gingen we ons nestje klaarmaken.
Ik had de twee banken tegen elkaar aangeschoven.
Ik op de ene, hij in de bench op de andere.
Meteen begon hij met een intens gevoelig concert met heftige sprongen tegen het deurtje.
Mijn vingers had ik door de onderste tralies gestopt,
zodat hij laag moest blijven om daar aan te snuffelen.
Beetje gerustgesteld, dat hielp.
Na twintig minuten gaf hij het op en ging zacht piepend mijn vingers likken.
Zo is hij in slaap gevallen tot 6 uur 's ochtends.
Hij was helemaal happy dat de nieuwe dag ging beginnen!
Ik had alleen kranten in de keuken gelegd,
maar dat was blijkbaar toch te ver,
want plasjes lagen overal, behalve op de kranten.
Ik leek wel Mien Dobbelsteen met mijn doekjes en sopjes:-)
Nu liggen de kranten in het midden van de kamer en gaat het prima!
Hij vindt zichzelf reuzeknap als hij op de krant heeft geplast, en dat is ie ook!!!!

De meisjes zijn zo superlief voor hem.
Hij heeft al veel gespeeld met Amy.
En Mi-Loutje knuffelt hem zo lief en leest hem voor als hij gaat slapen.
Het is grappig om te zien dat hij met Harald het meest voorzichtig is,
alsof die door zijn uitstraling al respect afdwingt.
Het is het allerliefste snoepie van de hele wereld!!!
Straks gaan we naar het speelveldje van het bos vlakbij ons,
dan kan ie lekker rennen en uitrazen.

Hij mist jullie wel hoor!
Regelmatig gaat hij piepend op zoek naar zijn mams, broers en zusjes en naar jullie.
Als ik hem dan roep, is hij eerst nog even verdrietig,
maar al snel komt er toch weer een kwispeltje en likjes.
Wij vinden dat ie het heel stoer doet
(ik zou de hele dag huilen als ik hem was!!!). "

5 februari, 2011
De dag dat Sparky met zijn lieve nieuwe familie mee ging.
Na thuiskomst kregen we gelukkig meteen een update over Sparky!

"Ach wat zijn we SUPERBLIJ met onze Sparky.
Hij is nog leuker en gezelliger dan we gehoopt hadden,
wat een SCHAT!!!
Onderweg is het prima gegaan.
Mi-Lou heeft mooie slaapliedjes voor hem gezongen.
Tussen Harderwijk en Hilversum heeft hij een dutje gedaan,
verder heeft hij wat gepiept, maar niet gekwijld of overgegeven.
Volgens mij was ik misselijker dan hij.....
Eenmaal thuis heeft hij meteen een plas gedaan onder de palm.
Tja, die lijkt natuurlijk op een prachtige boom in een bos...:-)
Hij heeft goed gegeten en heerlijk gespeeld met de meiden.
Hij kwam het balletje steeds naar Amy terugbrengen en deed al heel stoer.
Als een eendje liep hij achter me aan en als ik dan omkeek,
begon hij te kwispelen en uitdagend te blaffen.
Uiteindelijk is hij naast Amy op een dekentje in slaap gevallen,
waarna ik hem heb overgetild naar zijn bench,
waar hij nu heerlijk ligt te snurken.
Wat een kanjer, wat zijn we gelukkig!
En wat is hij ongelofelijk lief!!!!
We stralen van oor tot oor.
We willen jullie een hele hele dikke bedankknuffel sturen
voor jullie FANTASTISCHE zorg en liefde voor jullie hondjes en ons Sparkeltje.
Natuurlijk hebben we al mooie foto's gemaakt,
maar wat een pech, de computer is stuk gegaan.
De laptop waar ik nu op typ kan de foto's niet opslaan.
Harald gaat kijken wat hij eraan kan doen. Echt zo jammer!!!
Ik hoop zo dat ik morgen wat aan jullie kan laten zien.
Hopelijk mist Toppie haar kindjes niet te erg
en heeft ze lekker kunnen rennen in het bos met haar roedeltje.
Het zal voor jullie ook vast moeilijk voelen nu met een leeg nest.
Ik denk aan jullie en geef Sparky een dikke kus van jullie!"