September 2004
Alina Schilder schrijft over Timmy:

1 augustus '03 hebben wij ons opgegeven voor een Havanezerpup.
Eén week daarna belde mijn moeder mij op.
Op de lokale kabelkrant werd een Beagle van 6 maanden oud aangeboden, op zoek naar weer een nieuw baasje.
Ze zei: "Alina, is dit niks voor jou?"
Nou, een Beagle...ja, het was eigenlijk niet waar ik naar op zoek was gegaan!
Ik begon te twijfelen, of ik de Beagle zou nemen.
"Wel", zei mijn moeder, "ik zal vragen aan die mensen of ze even langs willen komen met de Beagle.
Als het dan klikt met mijn Golden Retriever "Joury", dan hou ik hem zelf".
En zo geschiedde het. Binnen een half uur stond de Beagle "Lucca" in de tuin bij mijn moeder en hij is niet meer weg gegaan.
Dus, nu moest ik dan maar wachten op mijn Havanezerpup.
Nou, ik kan zeggen, dat heeft héél érg lang geduurd, wel bijna vijf maanden.
Kijk, als je vandaag besluit dat je een hondje wil, dan wil je hem eigenlijk gisteren al hebben.
9 december 2003 belde René ons op.
Hij had een pup voor ons, een reutje, 6½ week oud. Fantastisch.

Zondag 14 december '03 zijn wij voor het eerst gaan kijken.
Dit was écht leuk. We hadden onze kinderen van 5, 7 en bijna 12 jaar mee genomen.
Nou, de kinderen vonden het SUPER. Alle grote en kleine honden waren zó lief.

Donderdag 18 december '03 hebben we onze Timmy gehaald.
Hij heeft als eerste het nest verlaten.
Gedurende de autorit was hij wel misselijk. Hij heeft een paar keer overgegeven. Dat was best zielig.
Eenmaal thuis was hij alles snel weer vergeten.

Hij heeft toen kennis gemaakt met onze kat "Snoopy"; ze stonden neus tegen neus.
Daar is het bij gebleven, die ene keer.
Onze kat van bijna veertien wilde weinig weten van dat gekke blaffende monster.
Timmy blafte tegen de kat en is dat blijven doen. Snoopy trekt zich er weinig van aan.
En Timmy weet zijn plaats; de kat is de baas.
Maar, als Snoopy naar boven gaat, jaagt Timmy toch nog even snel achter hem aan.
Timmy is ondeugend!

Op woensdagochtend moet ik werken. Dan gaat Timmy naar oma, Joury en Luca.

Toen ik Timmy daar de eerste keer moest achter laten, had ik wel zoiets van "als dat maar goed gaat".
Maar het ging en gaat uitstekend. Het zijn drie echte maatjes geworden.

Oma heeft ook katten, en een kip die vaak los loopt.
Ook daar weet Timmy goed mee om te gaan; zij zijn de baas.
Als ik bij mijn moeder kom om de hond op te halen, springt hij een gat in de lucht, zo blij is hij dat ik er weer ben.
Maar als ik dan werkelijk weg wil gaan, heeft hij geen zin om mee te gaan.
Hij vermaakt zich daar dus prima!
Samen met de Beagle oren en botten begraven in de tuin, om ze later weer op te graven.
Op woensdagmiddag heb ik dan geen hond aan hem! Dan is hij gevloerd, en valt hij als een blok in slaap.

Timmy is echt een gezelschapsdier. Hij is niet graag alleen.
Als ik de kinderen naar school breng, gaat Timmy bijna altijd mee.
Als ik mijn jas aantrek, staat hij al klaar voor de deur.
Toen Timmy acht maanden oud was, heb ik een fietsmand voor achterop gekocht.
Dit is echt een feestje voor hem!
Als ik mijn fiets in de hand heb, komt hij al aangerend, loopt achter mijn fiets aan,
en kijkt mij aan met een blik van "ik ga ook mee hoor".
Timmy heeft ook een vriendinnetje. Een Tibetaanse Spaniel "Lady".
Zij is een maand ouder dan Timmy. Lady komt heel vaak bij ons om even met hem te spelen.
Ook komt er nog een vriendje, een Havanezer "Blits".
Dat is een oom van Timmy. Daar speelt hij graag mee; even lekker stoeien en rollebollen.
Timmy heeft zijn eerste zwemles ook al gehad.
Hij rende door een ecologisch natuurparkje, recht op een boerenslootje af. Plons!
Hij zwom direct naar de overkant, dat was het dichtste bij.
Op dat moment stonden op dat stukje grond geen schapen. Normaal staan ze daar namelijk wel.
Timmy kwam niet terug zwemmen, en dus moest ik over een hekje klimmen om hem nat en vies weer terug te halen.
Die dag was het gelukkig stralend weer. Aan het einde van het parkje heb ik Timmy weer in de fietsmand gezet en ben naar huis gefietst.

Daar wachtte hem een heerlijk douchebeurt. Dat was wel nodig.
Nu is hij toch wat voorzichtiger geworden aan de waterkant.
Op de warme zomerdagen zochten mijn twee jongste kinderen verkoeling in een badje op het achterstraatje.
Dit vond Timmy natuurlijk wel leuk, maar hij stapte niet in het badje.
Om toch verkoeling te krijgen, zorgden de kinderen er wel voor dat hij ook nat werd.
Nou, dat was iedere keer dolle pret!

Timmy heeft een heel lief karakter. Speelt graag. En is altijd vrolijk.
Behalve als hij alleen moet blijven, dat haat hij, en dan is hij heel verdrietig.
Timmy luister prima. Als hij los loopt, blijft hij altijd bij mij in de buurt.
Hij loopt alleen los op plaatsen waar dat echt kan en waar het veilig is.
Timmy is echt ons maatje. Hij is de allerliefste.
<
En dan die ogen: die blik in die ogen! Onze Timmy kan praten, praten met zijn ogen!

Onze kinderen zijn dol op Timmy. En Timmy is dol op hen.
Als het baasje of vrouwtje thuis komt, krijgen we altijd een heel warm onthaal van hem.
Zo'n ontvangst krijgt de koningin niet!
Of we twee uur of tien minuten weg geweest zijn, dat maakt voor Timmy niet uit.
Hij is altijd zó blij als we thuis komen.
Als oma met de honden bij ons op visite komt, is dat voor Timmy één groot feest;
samen met de Beagle trekken aan een knuffel.
Of met z'n allen aan het grote trektouw; Beagle aan de ene kant, Golden Retriever aan de andere kant.
Timmy komt dan de Beagle helpen. Daar kan je uren naar kijken en van genieten!

Straks krijgen we met de vakanties van een ander gezin een Havanezerpup om op te passen.
En wie weet, misschien krijgen wij er later dan ook nog een hondje bij.
Want dan kunnen we kijken hoe het is om twee Havanezers te hebben.

Tot zover een kleine indruk over het leven van onze Timmy.

"is het geen kanjer??!!!"

Wij hopen nog heel veel jaar van hem te kunnen genieten.
Ik zou hem geen dag kunnen missen!

Alina Schilder
* Volendam *

Timmy, augustus 2006

Timmy en zijn nieuwe vriendje "Chendo"

Mucho Bravo Charming Chendo
Geboren op 27 mei 2006
Eig.: Fam. Schilder

Februari 2007
Alina over Chendo, het vriendje en huisgenootje van Timmy:

Het oppassen op een tweede havanezer was inderdaad heel erg leuk.
Ik wilde zo graag een havanezer er bij hebben.
Ik heb een vriendin, Geertje, en zij heeft ook een havanezer, "Sammy".
Geertje wilde ook een tweede havanezer erbij hebben.
Samen hebben we ons opgegeven bij René en Mirabell voor een pup.
Op 27 mei 2006 werden er pupjes geboren. Wij mochten als eerste een pup uitzoeken.
Maar ik wist absoluut niet wat ik moest kiezen. Mannetje of een vrouwtje?
Mijn dochter wilde graag een donkere kleur. Voor mij maakte dat allemaal niet uit.
Ik wilde gewoon een tweede hondje.
Nadat ik het nest had gezien, wist ik het zeker. Hier kan ik onmogelijk uit kiezen.
Het zou alleen wel handig zijn als het niet de allergrootste werd, want dan werd het fietsen een probleem.
Timmy moet achterop want hij is flink, en voor een voormand is er een limiet van 7 kilo.
Ik heb Mirabell maar laten kiezen. Het moest goed bij Timmy passen.
Timmy zit boordevol energie.
Het werd het kleinste reutje. Dat werd Chendo.
Geertje kreeg het middelste reutje. Dat werd Cody.
Geertje kon namelijk ook niet kiezen.
Ze waren allemaal heel erg leuk!
Toen de pups 4 en 6 weken oud waren, zijn we gaan kijken.
Met 8 weken hebben we de pup samen gehaald.

Mucho Bravo Charming Chendo
&
Mucho Bravo Cuddly Cody

De eerste dagen moest Timmy weinig van dat mormeltje weten.
Hij vond het allemaal maar vreemd.
Na een aantal dagen begon hij toch in te zien dat dat kleine mormeltje niet meer weg ging.
Hij begon er heel voorzichtig mee te spelen.
Chendo werd toen voor Timmy een leuk speelkameraadje.

Geertje had een groot probleem. Tien dagen nadat ze de pup had gehaald, ging ze op vakantie.
Dit was voor haar de eerste vakantie dat ze met tegenzin op reis ging.
Ik heb direct aangeboden om op Sammy en Cody te passen.
Je begrijpt natuurlijk dat dit voor mij ontzettend leuke dagen zijn geweest.
Weinig huishoudelijke taken en genieten van vier havanezers. Een rijk bezit.
Ik heb zonder verstand zitten kijken naar de twee pups.
Timmy had de tijd van z’n leven. Nu had hij twee pups om mee te stoeien.

Je zag wel dat de twee pups naar elkaar toe trokken.
Maar als één pup in slaap viel van het stoeien, dan hield Timmy zich aanbevolen om nog even verder te spelen.
Als de kleintjes aan het stoeien waren, lagen Sammy en Timmy op afstand alles in de gaten te houden.
’s Nacht slapen er drie in de bench. Ieder zijn eigen bench.
Timmy slaapt bij ons op bed (toegeven aan gepiep in de bench is dat ).
Maar daar hebben we van geleerd!
De andere drie blijven zeker elke nacht in de bench. En dat gaat prima.
Ik zet ze in de bench, deurtje dicht, licht uit, en ze gaan lekker slapen.
Sammy en Cody vinden het ook prima dat ze door mij worden gekamd.
Sammy was ook al na twee weken bij ons voor een paar dagen toen hij klein was.
En dat is voor de hond goed, want als ze bij ons zijn voelen ze zich prima thuis.
Dit was echt een "Hav-a-nice vacation".
Ik ga vier keer per week ’s morgens naar het parkje.
Geertje komt daar twee keer met de honden.
Het is of de honden de dagen van de week kennen, want op dinsdag- en donderdagochtend zijn ze dol.
Ze weten dat Geertje ook komt, met Sammy en Cody.

Dan rennen ze er lekker op los. Dat is dan echt genieten.

Ze worden regelmatig heel erg vies, maar daar is een douche goed voor.
Chendo vindt föhnen heel erg lekker. Timmy vindt dat maar niks.
Daarna ploffen ze lekker languit in de mand.

Timmy en Chendo zijn wel twee totaal verschillende honden.
Timmy kon na twee weken al: zit, af, rol om, plat, high ten, high five, zit en wacht.
Chendo kon niks. Die wilde alleen maar spelen. Die had geen tijd om te leren.
Toen hij bijna 32 weken oud was, kon hij "rol om".
Nu weet hij niet hoe snel hij naar de brievenbus moet om de post te halen, als er post wordt gebracht.
Dat heeft hij van Timmy geleerd.
Wel belonen met wat lekkers natuurlijk (klein stukje frolic of stukje pens-trainers) anders blijft er denk ik weinig over van de post.

9 augustus 2006
Nu kent hij wel trucjes. Het is allemaal goed gekomen.
Chendo is ook een echte knuffelaar. Hij zit graag op schoot.
Als je op de bank zit, dan komt hij graag bij je liggen.
Timmy komt wel bij je liggen voor één minuut. Die ligt liever languit op de grond.
Sammy en Cody zijn ook weer geheel anders dan Timmy en Chendo.
Sammy komt ook altijd lekker bij je op de bank liggen. Dat is ook een echte knuffelaar.
Je moet hem dan wel even optillen, want hij springt niet zelf op de bank.
Hij kan het wel, want toen hij een keer een vieze sok uit de wasmand had gepikt,
rende hij weg voor Timmy en sprong op de bank en er weer af, met de sok in z'n bek.

In het parkje wordt Sammy ook nooit vies. Hij springt over plassen.
Als je je haar gaat föhnen, komt Sammy bij je zitten, want dat wil hij ook. Dat vindt hij echt lekker.
Cody vindt vies worden wél leuk. Rennen achter de vogels en eenden aan vindt hij prachtig.
Chendo loopt zo het water in. Dat doen de andere nooit!
Maar samen hebben ze alle vier ontzettend veel lol, en daar genieten wij ook van.
Alle vier zijn ze ontzettend lief.
Als Geertje een dag weg moet, of op vakantie gaat, dan komen ze lekker bij ons.
Als ik een dag weg moet, mogen ze bij Geertje. En dat werkt prima.

Met de honden van mijn moeder, de Golden Retriever Joury en de Beagle Lucca, kunnen ze ook heel goed overweg.

v.l.n.r.: Timmy, Chendo, Cody en Sammy

3 januari 2008

Wij hopen nog heel veel van onze havanezers te mogen genieten.
En ook dat ik nog vaak op Sammy en Cody mag passen.
Alina Schilder
*Volendam*

Chendo, 21 februari 2007

Helaas werd Chendo ziek.
Het begon met naar het leek een paar onschuldige zweertjes in zijn bek.
De zweertjes werden zweren en kwamen in steeds heviger mate terug.
Alle dierenartsen en specialisten die zich over Chendo's ziekte gebogen hebben,
stonden voor een volslagen raadsel.
Soms leek een medicatie aan te slaan,
maar elke keer sloeg de ziekte na een aantal weken toch weer onverbiddelijk toe.
Chendo bleek een echt vechtertje,
maar toen na maanden knokken genezing onmogelijk leek,
hebben Alina en jan in overleg met ons besloten Chendo te laten gaan.
Veel te jong is Chendo op 3 juni 2009 ingeslapen, net vier jaar oud.

Toen Chendo er niet meer was, werd Timmy depressief.
Hij werd steeds lustelozer en wilde nauwelijks nog spelen.
Om het enorme verdriet van de familie Schilder te helpen verzachten
én om te zorgen dat Timmy weer plezier in zijn leven kreeg,
hebben we ze Chancey gegeven.
Natuurlijk is Chendo niet te "vervangen"
maar een ander hondje kan wel helpen over het verdriet heen te komen.

Chancey, een enorme beer,
die in niks op Chendo lijkt, en die Timmy weer zijn plezier in het leven terug gaf.




Misschien dat Alina in de toekomst wel wat meer over Chancey wil vertellen.......