JANUARI 2011
Vérony schrijft:

Mijn verhaal begint bij onze hond Tubby, een kooiker.
Tubby was 13 jaar mijn grote vriend.
Toen we hem moesten laten in slapen bleef er een grote leegte achter.
Ik wilde dolgraag weer een hondje, maar mijn ouders stonden niet te springen.
Een jaar en heel veel overleg later, ging mijn grote wens in vervulling.
Er mocht een hondje bij ons komen wonen.
Mits ik er voor zou zorgen en hem mee neem als ik het huis uit ga.

In de supermarkt zag ik een foto op een blik van een heel leuk uitziend hondje.
Een echte pluizebol.
Thuis ben ik gelijk op internet gaan opzoeken wat dit voor een ras was.
Het bleek een Havanezer.
Na wat speurwerk kwam ik op de Mucho Bravo website en het voelde meteen goed.
De liefde voor hun honden straalde me tegemoet.
Van deze mensen wilde ik graag een hondje.

Op 14 januari 2010 was het zo ver.
De pups van Lizzy en Vasco waren geboren.
4 reutjes en 1 teefje.
Iedere week (en soms zelfs vaker) kregen we een update van Mirabell met heel veel foto's.
Echt genieten was dat!
Ontzettend leuk om het proces van pasgeboren caviahond naar minihondje mee te maken.
Ook mochten we de nodige keren op visite komen.
Wat waren Mirabell en René gastvrij!
Ieder weekend hielden ze open huis voor alle toekomstige baasjes van de puppy's.

Toen de pups een paar weken oud waren was het tijd om te kiezen.
Het liefst had ik ze allemaal mee naar huis genomen,
maar met hulp van Mirabell is het uiteindelijk toch gelukt om er één te kiezen!

Wat een schat van hond(je) hebben wij gekregen!!
Zijn naam is Timo, al vragen we ons vaak af of we hem niet beter Tijgetje hadden kunnen noemen.
Hij springt zo vaak en heel hoog.

Timo is een wereldhond.
De beste, liefste en gekste die een mens zich maar kan wensen.
Hij luistert goed, vooral buiten als hij los loopt blijft hij altijd in de buurt.

Het liefst gaat hij altijd met ons mee.
Achter in het fietsmandje, met de auto, het OV of lopen, alles vindt hij even prachtig.
Hij is lief voor mensen,
andere honden vindt ie ook leuk (als ze niet te wild zijn)
en we voeren samen regelmatig de eendjes.
We gaan dan met een zak brood naar het weiland schuin tegenover ons huis.
De (± 15) eenden zitten vaak al op ons te wachten.
Timo doet de eenden niets en loopt netjes naast me.
Hij vindt alles prima.
Ik voer de eendjes en hij snuffelt lekker in het gras tot ik klaar ben.

Het is altijd lachen met Timo.
Hij is net Houdini.
Hij kan namelijk zijn bench openritsen.
Timo slaapt in een stoffen bench
en als hij er genoeg van heeft om opgesloten te zitten
dan maakt hij zelf de rits open.
Het maakt niet uit of de rits boven of beneden zit,
binnen een minuut is hij eruit.
Zelfs toen we de ritsen met een touwtje aan elkaar hadden gebonden kreeg hij het nog voor elkaar!

Iedere keer verzint hij weer iets nieuws.

Sinds kort ligt hij graag languit op de vierde trede van de trap.
Hij is bijna dezelfde kleur als de trapbekleding
dus we moeten goed oppassen bij het naar beneden komen ;).

Zijn grootste vriend is Mister Teckel.
Dat is een lange knuffel hond die in de bench ligt.
Timo slaapt er 's nachts heerlijk op of tegen aan en overdag stoeit hij er graag mee.
Dan ziet hij eruit alsof hij z'n pootje in het stopcontact heeft gestopt.

Het liefst wil hij de hele dag spelen.
Hij komt dan ook geregeld met een speeltje aanzetten.
Dan springt hij tegen de bank en legt z'n speeltje op je schoot.

In tegenstelling tot de meeste Havies heeft Timo al vanaf het begin een hekel aan water.
Hij loopt zelfs nog niet door een plas.
Misschien komt dit omdat hij weet dat hij niet op z'n mooist is als hij nat wordt, haha.
Normaal is het een heerlijk pluizebolletje, maar nat is het een zielig hoopje hond.

Wat dan wel weer echt Havie-achtig is, is zijn liefde voor papier.
Tissues, de krant, wc-papier, alles gaat in het bekkie en wordt aan flarden gescheurd en/of opgegeten.
Het lijkt soms wel of er iets in het papier zit wat hij "nodig" heeft.

Timo vond het heel moeilijk om van alle pakjes, ballen, snoeren etc af te blijven.
Iedere keer als hij dacht dat we niet keken
ging hij snel naar de kerstboom en viste er weer wat uit of onder vandaan ;).
Daar hadden we van te voren ook al rekening mee gehouden,
want het is nou eenmaal een grote boef.
Geen glazen ballen, maar zelfgemaakte papieren vogeltjes in de boom.
Ook dat was heel moeilijk voor Timo, want ja, papier is zijn grootste verleiding.
Ook de kerstboom op zich was erg lekker om op te eten.
Timo had besloten dat de kleine pakjes onder de boom voor hem waren.
Voor we het wisten had hij er één onder de boom vandaan gehaald
en meegenomen om het te onderzoeken.
Daarom hebben we snel een foto gemaakt toen hij zo netjes bij de pakjes ging liggen.
Het was haast een magisch moment, hihihi.

Zo heb ik nog 101 verhalen over Timo te vertellen en dat terwijl hij pas een jaar is!

En mijn ouders?
Uiteraard heeft Timo ze om zijn pootje gewonden.
Hij brengt gewoon een hoop gezelligheid en liefde in huis.
Ik zou niet meer zonder hem kunnen en mijn ouders stiekem ook niet
(dat wordt nog wat als ik straks uit huis ga).

Mirabell en René via deze weg wil ik jullie nogmaals hartelijk bedanken voor dit fantastische hondje!
Jullie hebben hem met heel veel liefde een geweldige start gegeven
en daar ben ik jullie nog iedere dag dankbaar voor.

December, 2011:




De foto hier links boven heeft een prijs gewonnen!
Dit heeft "Timo" gewonnen:

Augustus, 2011:




"Hier weer eens een berichtje van ons.
Dit keer met actie foto's van de behendigheid.
Timo vindt het enig.
Vooral als het gaat om onderdelen met snelheid en hoog springen.
Dus de schutting, tunnel en de hoogte sprong.
De paaltjes vindt hij niks aan en de wip is ook niet z'n favo onderdeel.
Het is heel leuk om zo samen te werken.
Ik dacht dat het vooral goed zou zijn voor Timo,
maar voor mij blijkt het ook nog wel een hersenkraker te zijn, haha!
Je moet vooruit denken en het parcours onthouden en dan ook nog aan de goede kant uitkomen
zodat ik de binnenbocht neem en Timo de buitenbocht. Pfff....
Timo leert zijn angsten overwinnen.
Zo vond hij de tunnel bijvoorbeeld eerst heel eng en wilde hij er ab-so-luut niet doorheen,
maar nu vindt hij het één van de leukste dingen!
Het gaat nog steeds heel goed met Timo.
Hij is het liefste, leukste, schattigste en het meest fantastische vriendje wat iemand zich maar kan wensen.
En natuurlijk nog steeds nog een grote boef!!"

GALLERY