Proefballonnetjes bestuur RvB.
De (voorlopige?)ontkoping van de Nma-kwestie moet nog komen. Wordt spannend op 31 oktober tijdens de AV.
Deze zaak weerhoudt het bestuur van de RvB er geenszins van om alvast allerlei proefballonnetjes op te laten.
Hebben we nog iets anders om over na
te denken dan alleen maar bezig te zijn met het al dan niet toelaten
van meer rasverenigingen per ras.
Is dat een handigheidje om de aandacht af te leiden? In ieder geval maakt het de gang van zaken niet overzichtelijker.
Terug naar de proefballonnetjes. Ik doel op:
- wijziging overlegstructuur
- stelselwijziging kynologenclubs
- aanscherpen Basis Reglement Stambomen.
- i.p.v.het al in december 2008 aangenomen keurmerk, nu aansluiten bij de landelijke certificering van de overheid
- verandering sanctiebeleid; nu ook niet afgeven van stambomen bij overtreding (aangescherpte) BRS mogelijk.
- aantekening op stamboom als pups niet gefokt zijn volgens het dan geldende BRS.(waarschijnlijk bij een lichte overtreding)
Het is nogal wat! Laat ik punt 3 er eens uitlichten. Het bestuur van de RvB wil het Basis Reglement Stambomen strenger maken.
Althans de leden wordt gevraagd mee
te denken in die richting. Maakt natuurlijk weinig uit hoe we het
benoemen, feit is dat het bestuur van de RvB
zelf vindt, dat dat zou moeten
gebeuren. Volgens eigen zeggen onder dwang van maatschappelijke druk.
Denk aan de inmiddels beruchte documentaire van de BBC over
gezondheids -en welzijnsproblemen bij onze rashonden, en de politiek die zich actief met deze problematiek bezig houdt
U weet dat de controle en handhaving
van het BRS in handen is van het bureau van de Raad. Nu gaat het nog om
een aantal basale welzijnsaspecten in het belang van de teef.
Daar wil het bestuur van de Raad
verandering in brengen. Men denkt bijv. aan het vaststellen van een
maximum aantal dekkingen per reu en aan inteeltbeperkende
maatregelen.
Begin deze eeuw heeft precies
hetzelfde gespeeld ten tijde van het Centraal Fokbeleid. Een
geldverslindende operatie die de kynologie destijds totaal ontwricht
heeft.
Toen stonden niet eens zozeer die
maatregelen ter discussie, maar wel het centraal regelen hiervan. Ook
toen zou controle en handhaving bij het bureau komen te liggen.
Rasverenigingen en fokkers dreigden in een keurslijf geperst te worden.
Mensen, ook nu is het geen goed idee.
Bij de ontwikkeling van het keurmerk is hier al goed over nagedacht. De
commissie heeft er juist bewust voor gekozen om alleen
basale welzijns- en gezondheidseisen centraal op te nemen in het BRS.
De rasverenigingen kregen de ruimte
om (veel) verdergaande fokeisen te regelen in hun eigen Rasspecifieke
Fokreglement. M.b.v. het raamwerk voor het RFR
is dat een koud kunstje. Wil een
rasvereniging zelf het aantal dekkingen van reuen beperken, dan kan dat
in het RFR. Zo ook kunnen er inteeltbeperkende regels
opgenomen worden en nog veel meer.
Dat is de weg die we moeten gaan. De verantwoordelijkheid ligt dan bij de fokkers en de autonome rasverenigingen. En dat kan het beste zo blijven.
Iedereen die wat langer mee loopt,
weet dat fokkers die soms al decennia bezig zijn met hun ras zich niet
van bovenaf laten dwingen. Ze zijn best bereid om hun fokbeleid
indien nodig aan te passen, maar niet op deze manier.
Een ezel stoot zich in het algemeen niet twee keer aan dezelfde steen.
Bestuurders van de RvB, laat dit plan, hoe goed bedoeld ook, weer heel snel varen.
Ga terug naar de weg uitgestippeld
door Jan Dekker en de toenmalige certificeringscommissie. Voorkom een
hoop gedonder en het uiteindelijke resultaat zal veel
meer in het belang van onze rashonden zijn dan met het ten uitvoer brengen van dit onzalige plan ooit bereikt zal kunnen worden.
René Woudman