MUCHO BRAVO HAVANEZERS

Vraag aan iemand wat een havanezer is, en je wordt meestal niet-begrijpend aangekeken. In het gunstigste geval associeert men het woord met Cuba. Soms krijg je als antwoord "een sigaar". Maar Cuba heeft meer voortgebracht dan de beroemde sigaren, nl. een alleraardigst hondje, de havanezer (genoemd naar de hoofdstad Havana).
Hij behoort tot de groep van de bichons, samen met de maltezer, de bolognezer, het leeuwhondje en de bichon frisé.
De havanezer wordt ook wel Havana Silk Dog, Bichon Habanero, Bichon Havanais of in het Engels Havanese genoemd.

Aard en karakter:

Havanezers behoren tot de groep van de "gezelschapshonden". Ze zijn zeer aanhankelijk en het zijn echte knuffelaars. Ze willen dan ook graag bij de mensen zijn. Ze vinden het heerlijk om bij het gezin te horen. Van nature kunnen ze het prima met kinderen vinden, en ze zijn dan ook fantastische speelkameraadjes. Tegen al te kleine kinderen zullen ze echter wel in bescherming genomen moeten worden. Havanezerpupjes zijn natuurlijk kwetsbaar. En een havanezertje zal niet van zich af bijten, waardoor kleine kindertjes, die nog niet echt begrijpen wat wel en wat niet kan, ze ernstig kunnen beschadigen (zowel geestelijk als lichamelijk).

De havanezer is een zachtaardig, aanhankelijk, meegaand, levendig en vrolijk hondje. Het leukste vinden wij zijn gevoel voor humor! Ze zijn buitengewoon intelligent en snel van begrip. Daarom, en ook omdat ze het je graag naar de zin maken, zijn ze makkelijk op te voeden.

ze zijn zoooooo lief......bijna altijd!

Vroeger werden ze wel als "circushondjes" gebruikt.

Pidoetje en haar dochter Romy, twee echte circusartiesten.

Ze leren heel gemakkelijk allerlei kunstjes. Daarom zijn ze ook geschikt om aan allerlei hondensporten mee te doen: gedrag- en gehoorzaamheidstrainingen, behendigheid, flyball, de nieuwste sport "free style dancing", ze zijn in alles makkelijk te trainen. En wat nog belangrijker is: ze vinden het geweldig om samen met hun baas te doen! Wij hebben zelf met een van onze havanezers meegedaan aan landelijk georganiseerde gedrag- en gehoorzaamheidswedstrijden, en het eerste jaar werd ze al geselecteerd voor het Nederlands Kampioenschap Cynophilia ("G&G-1"). Helaas kon ze toen niet meedoen, omdat ze drachtig was van haar eerste nestje.
Ook hebben we met twee van onze havanezers behendigheid gedaan. En ze vinden dat fantastisch!
In Amerika worden veel havanezers opgeleid tot therapiehond. Ze gaan dan mee op bezoek bij bedlegerige mensen en kinderen, of dementerende bejaarden. Ze voelen feilloos aan wat er van ze verwacht wordt; indien nodig stellen ze zich rustig en bescheiden op en laten zich heerlijk knuffelen. Maar ook met een aardig kunstje weten ze de patienten op te fleuren. Speciaal voor deze mensen is het een prettige bijkomstigheid dat havanezers niet verharen. Bovendien zijn ze reukloos, en niet groot en/of zwaar.

Men kan rustig zeggen dat het opportunisten zijn. Ze passen zich in bijna iedere situatie aan.
In een druk gezin zal het een uitbundige speelkameraad zijn, altijd in voor iets nieuws. Bij een rustig ouder echtpaar zullen ze zich veel kalmer opstellen.
Hoewel ze klein zijn, zijn ze ook stevig en sterk.

Ze kunnen onvermoeibaar (apporteer)spelletjes doen.

uren wandelen in het bos....héérlijk!!

lekker uitwaaien op het strand!

en zo kunnen ze er na een wandeling uitzien....!!!

Sneeuw vinden ze dolle pret. Als het gesneeuwd heeft en ze komen buiten, gaan ze helemaal uit hun dak.
Rennen, springen, rollen, en uiteraard "sneeuw happen".

Als de havanezer nat geworden is, moet er op gelet worden dat hij warm en niet op de tocht ligt, want anders is hij binnen de kortste keren ziek. Het beste is nog om hem dan na de wandelingen even droog te föhnen.
Mocht wandelen niet zo'n hobby zijn... met dagelijks een paar keer een rondje om, neemt hij ook genoegen.

En natuurlijk leent hij zich uitermate om mee te nemen in een mandje op de fiets!

Ook tegen dieren zijn ze vriendelijk.
Andere honden,





katten,




zelfs cavia's

konijnen

of een vogeltje,
mits ze er jong mee vertrouwd gemaakt zijn,

ze vinden het allemaal leuk!

Havanezers zijn waaks, maar ze blaffen niet onnodig en/of veel. Ze slaan aan als er bezoek komt, maar zodra ze zien dat het in orde is, wordt iedereen uitbundig en spontaan begroet. Ze kunnen erg hoog springen, en dit moet van jongs af aan in banen geleid worden, anders ontaardt dit in (uitbundig) opspringen tegen de visite, wat niet altijd door iedereen gewaardeerd wordt.

Uiterlijk en verzorging:

Het eerste dat in het oog springt is natuurlijk de lange weelderige vacht. De (dubbele) vacht is zijdeachtig en zacht, recht of iets gegolfd, en kan ook gekrulde lokken vormen.
Een havanezer ruikt nooit naar hond, wat erg plezierig is.
Hij heeft een zogenaamde "mozaïekverharing". D.w.z. dat hij geen ruiperiodes heeft, waarbij er hele bossen haar loslaten. U zult dan ook niet veel haar in huis vinden. Net als bij de mens laten de dode haren los. Dit is meteen ook het tere punt. De vacht vraagt veel onderhoud!! Om de dag, of nog beter dagelijks, moet de vacht helemaal tot op de huid door geborsteld en gekamd worden. Anders draaien de losse dode haren om de lange haren die nog vast zitten, en vormen ze grote klitten, waarbij in korte tijd zelfs (grote) vervilte plekken kunnen ontstaan. Dat is pijnlijk voor de hond, en kan voor ernstige huidirritaties zorgen. En vervelend voor de baas, want dat maakt het vachtonderhoud er niet makkelijker noch plezieriger op. Ook als besloten wordt het haar in te korten (wat bij een tentoonstellingshond niet is toegestaan, maar bij een "huishondje" natuurlijk best een optie is), dan verandert dat nog niks aan de vachtstructuur, en is regelmatig kammen en borstelen noodzakelijk. Het verkort natuurlijk wel de tijd die nodig is om het hondje helemaal door te kammen. En ze slepen aanzienlijk minder zand, takjes, blaadjes en wat dies meer zij mee naar binnen. Ook zijn ze na een fikse regenbui sneller opgedroogd. Wij adviseren onze pupkopers meteen vanaf de eerste dag dat de pup in huis is met de vachtverzorging te beginnen. Het is dan nog niet echt nodig, maar zo leert hij wel dat het erbij hoort.
De oogjes moeten elke dag worden schoongemaakt.
De nageltjes moeten af en toe geknipt, en de haartjes onder de voetjes moeten kort gehouden worden.

de voetjes moeten regelmatig bijgewerkt worden!

Ook moeten ze zo nu en dan in bad, waarna ze helemaal droog geföhnd moeten worden. Ons advies is echter ze zo min mogelijk te wassen. Onze havanezers komen bijna elke dag in het bos, en zijn dan vaak behoorlijk vies en modderig. We laten ze opdrogen, en borstelen ze dan. En....ze zien er weer prachtig uit!
Kortom: een havanezer vraagt véél verzorging!
Dit geeft ook een speciale band. Maar als het onderschat wordt, loopt het gemakkelijk uit de hand. Het (leren) borstelen vraagt van de baas dat hij niet alleen consequent is naar de hond toe, maar het vraagt zeker ook behoorlijk wat zelfdiscipline. Als men het elke keer tot klitvorming laat komen, dan ontaardt de vachtverzorging in een worsteling, zodat het dan meer naar martelen neigt, dan naar verzorging.
Bij een goede dagelijkse verzorging, neemt dit bij een volwassen havanezer (die van pupvacht naar volwassen vacht gewisseld is) ongeveer een kwartier in beslag.

De havanezer is er in allerlei kleurtjes: van wit, creme, goud tot zwart, zilver, (rood)bruin , havanabruin en een combinatie van deze kleuren, vaak in combinatie met wit.
Het zijn net toverballetjes; bv. hele donkerbruine pupjes kunnen helemaal verkleuren naar creme. Zwart kan blauw of zilver worden. En de kleurwisselingen gaan vaak hun hele leven door.

Spekkie, van diep roodbruin tot chique champagne.

De grootte (= schouderhoogte) van de havanezer varieert van 21 t/m 29 cm.
Een gewichtsbeperking is er niet!
Het lichaam is iets langer dan hoog.
De staart moet omhoog en over de rug gedragen worden.
De snuit heeft een "normale" lengte, d.w.z. dat deze gelijk is aan de afstand tussen stop en achterhoofdsknobbel (oftewel de snuit is net zo lang als de schedel).
De neus, lippen en oograndjes zijn zwart.
De ogen zijn tamelijk groot, amandelvormig, en zo donker mogelijk. Ze hebben een vriendelijke en zachte expressie.
De havanezer heeft een vrij opvallend licht en veerkrachtig gangwerk, dat zijn vrolijke karakter onderstreept.

Gezondheid

Havanezers zijn gezonde honden, maar ook bij dit ras komen er sporadisch problemen voor.
Erfelijke afwijkingen die bij dit ras voorkomen zijn
jeugdcataract. Daarom is het belangrijk dat beide ouders een geldige ogentest hebben; deze test mag nooit ouder zijn dan een jaar. Vraag naar kopieën van deze ogentesten! Uiteraard moet de uitslag "vrij" van cataract (en PRA) luiden. Deze vorm van cataract leidt zelden tot blindheid en tast daarom ook het welzijn van het dier niet aan.
patella luxatie. Bij patella-luxatie schuift de knieschijf van z'n plaats. Soms kan een hondje hier veel last van hebben. Gelukkig is er echter in de meeste gevallen operatief iets aan te doen. Vraag ook hier naar kopieën van de testen van beide ouderdieren! Het beste is als de uitslag "0/0" luidt. Maar als één van de ouderdieren "0/1" of "1/1" heeft, hoeft dat ook geen probleem te zijn.

U of één van uw huisgenoten is allergisch.

Er wordt wel verteld dat mensen met een allergie voor huisdieren wel een havanezer kunnen hebben. Helaas is dit echter niet altijd waar!
De allergie wordt niet veroorzaakt door de haren, maar door de huidschilfers van een hond. Er bestaan geen honden die met 100% zekerheid geen allergische reactie zullen geven. Wel bestaan er "hypoallergene" hondenrassen, ofwel rassen die een verminderde allergische reactie teweeg brengen bij mensen die aan allergie lijden. De havanezer hoort bij deze rassen.
Stoffen die een allergische reactie opwekken worden allergenen genoemd. De zogn. "inhalatie-allergenen" veroorzaken de meeste problemen. Deze rond dwarrelende allergenen worden ingeademd, komen in contact met de slijmvliezen van de luchtwegen en worden in de bloedbaan opgenomen. Daar binden ze zich aan antistoffen en er ontstaat een allergische reactie. De symptomen kunnen variëren van jeukende en/of rode ogen, een loopneus, niesbuien, astmatische bronchitis tot echt gevaarlijke aanvallen van benauwdheid. Hondenallergenen zijn inhalatie-allergenen. Ze zijn heel klein, plakkerig en licht van gewicht en zitten niet in de haren maar voornamelijk in de huidschilfers. Aangezien alle honden huidschilfers hebben, bestaan allergeen-vrije rassen dus niet.
Sommige rassen, waaronder de havanezer, produceren minder allegenen dan andere. De huid van deze rassen "vervelt" ongeveer om de 21 dagen, terwijl dat van heel veel andere rassen om de 3-4 dagen gebeurt. Bovendien verhaart een havanezer niet (of beter gezegd hij gaat niet in de rui!) en verliest dus geen grote hoeveelheden haar, waardoor er ook aanzienlijk minder huidschilfers vrij komen.
Natuurlijk zijn niet alle mensen gelijk en ieder persoon heeft zijn/haar eigen unieke allergische "drempel". Is die drempel heel laag, dan is de kans groot dat ook de havanezer een allergische reactie oproept. U doet er daarom verstandig aan om éérst een bezoek te brengen aan een of meerdere fokkers om te kijken of er een reactie komt bij de allergische persoon. En uiteraard is een overleg met uw (huis)arts hier ook op zijn plaats!