Glashard liegen of collectief geheugenverlies? (deel 2)

Bent u al bijgekomen van deel 1? Ja, dan nu diep bedroefd verder met deel 2.

Citaat 1: "Ook is niet duidelijk wie de toetsing van de fokkers doet. Is dat de chipper tijdens zijn reguliere bezoek (en wie betaalt dan de extra tijd die hij daaraan besteedt?) of zijn
dat de rasverenigingen?"

Nee, geacht bestuur, hier is in december 2008 door de leden op voordracht van het bestuur al een besluit over genomen!
Ik heb het over certificeringsprodukt nr.: 9. Het nestcontroleformulier. De tekst die daarover gaat, luidt als volgt: "Het nestcontroleformulier is vergelijkbaar met het vroegere kennelcontroleformulier. De nestcontroleur van de Raad van Beheer vult het in en daarna wordt het ter beschikking gesteld aan de rasvereniging. De nestcontroleur heeft naast de verantwoordelijkheid voor het invullen van het nestcontroleformulier ook een algemene controle verantwoordelijkheid en meldt misstanden die in aanmerking komen voor een melding bij de Landelijke Inspectiedienst (LID)."

Wie dit moet betalen? Laat eerst maar eens weten wat het kost. En daar komt de niet nagekomen afspraak weer tevoorschijn. Bureau, kom maar op met het concrete resultaat van het onderzoek naar de ontwikkelkosten en de structurele kosten.
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 2: "Daarnaast spelen de juridische aspecten een belangrijke rol. Onduidelijkheid over de formele procedures en de juridische haalbaarheid ervan. Wat gebeurt er wanneer een fokker in beroep gaat tegen een negatief besluit van de rasvereniging om hem een Keurmerk te verlenen en wie betaalt de juridische bijstand?

Nee, geacht bestuur, u maakt hier van een non-probleem een probleem!
De toenmalige certificeringscommissie heeft dit probleem voorzien en opgelost. Want, de rasvereniging verleent het keurmerk aan de aangesloten fokkers. Een conflict over een keurmerk dat niet wordt verleend, of wordt afgepakt  is dus een interne clubaangelegenheid. Elke rasvereniging heeft tot taak te controleren op naleving van de clubreglementen en dient die reglementen te handhaven. Als er een conflict komt met een fokker wat betreft het overtreden van de reglementen lost de club dit m.b.v. de in de reglementen opgenomen sanctiemogelijkheden zelf op. Dat geldt dus ook voor conflicten over het keurmerk. Een fokker kan tegen een uitspraak van het bestuur of een geschillencommissie in beroep gaan tijdens de jaarlijkse ledenvergadering. De leden hebben dan het laatste woord. Ten overvloede was de certificeringscommissie bezig met het ontwikkelen van certificeringsprodukt nr.: 12, de klachtencommissie.
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 3: "Hoe gaan we om met de Fokkersopleiding? Wie pakt de organisatie (rasvereniging of kynologenclub) en laten we deze opleiding apart van de rest bestaan of proberen we dit in te passen in de al bestaande opleidingen op kynologisch gebied?

Nee, geacht bestuur, dit is vragen naar de bekende weg!
Beste bestuursleden, jullie weten het antwoord al. Zoek het maar op in de agendapunt 6 van de ledenvergadering van december 2008. Nou, hoe is dat nu mogelijk! Er is al een kant en klare opleiding. Certificeringsprodukt nr.: 3, de "Cursus Rashonden fokken", gemaakt door de certificeringscommissie. Deze cursus zou gegeven gaan worden door kynologenclubs die ook al KK1 en KK2 cursussen geven.
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 4: "Tot slot van de discussiepunten binnen de pilot is de landelijke ontwikkeling met betrekking tot de certificering van hondenfokkers genoemd. De pilot was opgezet in de veronderstelling dat de vrijwillige certificering van de honden en kattensector voor de hobbyfokker niet haalbaar zou zijn. Men zag zich dus gedwongen om zelf een keurmerk in het leven te roepen.

Nee, geacht bestuur, hoe komt u daar bij!
De pilot-groep is begin 2008 van start gegaan. Toen was helemaal nog niet duidelijk dat de vrijwillige certificering niet haalbaar zou zijn. Dat was pas het geval aan het eind van 2008. Dat is ook aanleiding voor het bestuur geweest om toen "certificering" te vervangen door "keurmerk".  Lees het maar na in jullie eigen agendapunt 6 van de ledenvergadering van december 2008. Daar staat:
"Het bestuur stelt de algemene ledenvergadering voor:
  1. Te besluiten dat het begrip certificering wordt vervangen door de begrippen “Keurmerk Rasverenigingen” en “Keurmerk Rashondenfokkers”.
Daar kijken jullie van op, hè, beste bestuurders? Zeker helemaal vergeten, dat dit voorstel van jullie toen al in stemming is gebracht en bijna unaniem is aangenomen.
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 5: "De landelijke projectgroep richt zich echter op het welzijn van ALLE honden, dus ongeacht of zij grootschalig gefokt en gehouden worden of niet. Als de vrijwillige certificering een succes wordt, gaat de consument straks op zoek naar een fokker die kan aantonen dat deze zich houdt aan de landelijke welzijnsnormen De wenselijkheid van een verenigingsgebonden keurmerk en de haalbaarheid van een dergelijke opzet staat dus ter discussie . Binnen de pilot zijn deze ontwikkelingen en vraagtekens uitgebreid aan de orde geweest.".

Nee, geacht bestuur, zo was het niet!
Juist omdat de landelijke vrijwillige certificering zou gaan gelden voor alle honden (look-a-likes, boomertjes, enz. en ook voor beroepsmatige fokkers die grote aantallen fokken) en omdat gaandeweg duidelijk werd, dat overeenstemming bereiken met alle betrokken partijen heel moeilijk zou worden vanwege kosten en eisen voor vakbekwaamheid, is afgestapt van deze certificering en is gekozen voor het RvB-keurmerk. Dat is heel iets anders dan:  "De wenselijkheid van een verenigingsgebonden keurmerk en de haalbaarheid van een dergelijke opzet staat dus ter discussie". Dat is de zaken omdraaien! Het stond juist niet ter discussie. Er is bewust voor gekozen.
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 6: ". Met betrekking tot het verlenen van een keurmerk aan de Fokkers willen de pilotverenigingen wachten totdat meer duidelijkheid is verkregen over de Algemene Maatregel van
Bestuur en de landelijke (vrijwillige) certificering voor álle fokkers en de mogelijkheden die ons dat biedt.

Nee, geacht bestuur, wat zullen we nou krijgen!
Sinds wanneer besluiten vier overgebleven pilotverenigingen voor alle aangesloten verenigingen dat we gaan wachten met het verlenen van een keurmerk aan fokkers tot er meer duidelijkheid is over een komende AMvB? Gekker moet het echt niet worden.  Ruim een jaar geleden is afgesproken, dat het bestuur van de RvB de clubs gaat certificeren.
 De clubs regelen dan zelf het keurmerk voor hun fokkers. De convenanten hiervoor liggen al lang klaar. Kijk maar bij jullie eigen agendapunt 6 van de ledenvergadering van december 2008 bij de certificeringsprodukten nr.: 1 en 2. Het "convenant rasverenigingen" en het "convenant rashondenfokkers".
Wat staat er ook nog bij dat agendapunt 6 van de ledenvergadering van december 2008? 'Het bestuur streeft er naar begin 2010 te kunnen starten met de invoering van het keurmerk voor de hele kynologie".
Glashard liegen of collectief geheugenverlies? U mag het zeggen.

Citaat 7: (................................) Nee, laat maar even, ik word hier zo vreselijk kwaad en moedeloos van. Er is nauwelijks een woord of zin in het stuk tekst te vinden, dat ik tot nu toe behandeld heb, dat niet gelogen of verdraaid is. Wie weet waarom het bestuur dit doet? En het erge is, de meerderheid van de dames en heren clubbestuurders belonen de "firma list en bedrog" met applaus.
Tja, dan verdien je niet beter.

Deel 3 volgt (als ik het nog kan opbrengen)

René Woudman

Zie ook:  Agendapunt 6 - dec.2008 - Ontwikkeling Certificering
Zie ook:  Agendapunt 7 - dec.2009 - Stand van zaken vereniging gebonden keurmerk fokkers in relatie tot het gezondheidsbeleid.
Zie ook: Ra ra Raadar