Glashard liegen of collectief geheugenverlies? (deel 3)

U heeft er even op moeten wachten, maar we pakken de draad weer op. Zou het er beter uitgaan zien voor de "firma list en bedrog"?
Lees hier verder en huiver.

Citaat 1.  Tot voor kort werd er nauwelijks invulling gegeven aan de vertegenwoordiging van de Raad van Beheer in verschillende overlegstructuren met externe organisaties. We hadden weliswaar zitting in diverse landelijke overlegstructuren, maar functioneerden daarin nauwelijks tot niet. Dat leidde er ook toe dat de visie van de RVB niet altijd even serieus genomen werd en dat in een landelijke overlegstructuur over de ontwikkeling van een landelijk normdocument en certificering voor fokkers, de bedrijfsmatige fokkerij de boventoon kon voeren.

Nee, beste bestuursleden, zo was het niet. Dit is wel heel grof.
Jan Dekker nam namens de RvB deel aan het overleg. Gezien het bovenstaande zou de conclusie dan zijn: "die waardeloze Jan heeft er heel weinig van gebakken."
Als ik dit zo stel, begrijpt u al dat het tegendeel waar is. Jan Dekker heeft samen met de certificeringscommissie juist een enorme inzet getoond en het keurmerk tot in de puntjes voorbereid.
Ongetwijfeld herinnert u zich de perfect georganiseerde informatie-avonden die gegeven zijn voor de verschillende rasgroepen. Aan het eind van zo'n avond kwam altijd de onvermijdelijke vraag: "Gaan we door?" Het antwoord van de vele enthousiaste aanwezigen was steevast een vastberaden "JA". We kunnen rustig concluderen, dat het certificeringsproject in eigen kring bloedserieus werd genomen.

Hoe ging het dan tijdens externe contacten in de werkgroep?
Jan Dekker was lid van de landelijke commissie certificering van LNV en heeft vrijwel alle bijeenkomsten bijgewoond. In 2008 waren dat er maar liefst dertien. Verder is Jan bij alle bijeenkomsten met LNV geweest. De visie van de RvB werd absoluut serieus genomen. Dat blijkt wel uit het feit dat de voorzitter van de landelijke commissie certificering van de LNV een voorlichtingsbijeenkomst van de RvB aan een rasgroep heeft bijgewoond.  

Hoe zat het dan wel?
Jan heeft tijdens alle bijeenkomsten de belangen van met name de hobby-fokkers behartigd. En hij heeft duidelijk gemaakt, dat het vergelijken van hobbymatige fokkers met beroepsmatige fokkers hetzelfde is als het vergelijken van appels met peren.
Hobbymatig fokken is een heel andere tak van sport dan beroepsmatig fokken. Kun je die twee wel onder één noemer brengen? Het bestuur vond eind 2008 van niet en is daarom gekomen met het RvB-keurmerk.
Nog nooit is concreet aangetoond waarom ineens het RvB-keurmerk overboord is gezet en er aangesloten moest worden bij de landelijke vrijwillige certificering.

Maar gelukkig wordt de RvB nu wel weer serieus genomen. Lees maar.

Citaat 2:  Vanaf het voorjaar van 2009 is daar verandering in aangebracht. Zowel bestuurlijk als vanuit het Kantoor is onze inzet en deelname geïntensiveerd. Wij hebben veelvuldig contact met het Ministerie van LNV, praten (weer) met de Dierenbescherming Nederland en zijn een volwaardige en vaak zelfs initiërende gesprekspartner geworden in o.a. de Landelijke Werkgroep Certificering en het Platform Verantwoord Huisdierenbezit (een van de belangrijkste aanspreekpartners van de Rijksoverheid).

Prima gedaan hoor! Goed zo. Gewoon een kwestie van de spierballen laten zien. Dan piepen ze wel anders. En dat is nog niet alles, want.......

Citaat 3:  Om voor certificering in aanmerking te komen moet men voldoen aan een aantal kwaliteitseisen. Deze worden verwoord in een Normdocument.
Onze inzet heeft ertoe geleid dat in het normdocument voor de certificering van fokkers de opvoeding en sociale omgang met pups en ouder(s) nu een belangrijk aandachtspunt is en er gezocht wordt naar een norm voor álle fokkers. De RVB is een van de belangrijkste schrijvers van het normdocument geworden. Door het intensiveren van onze inzet en deelname hebben wij namens de Nederlandse kynologie ook nadrukkelijker stelling en positie kunnen nemen.

Poeh, petje af. Dat klinkt toch heel wat beter dan dat gemodder van ene Jan Dekker. Fantastisch dat dat Normdocument zo'n onuitwisbare indruk heeft gemaakt.

Tijd om wakker te worden.
Schrik niet mensen. Het normdocument is zonder dat het behandeld is in de prullenbak terecht gekomen. Weg spierballentaal, weg grote mond. Het was alleen maar bla-bla-bla. Veel geschreeuw en weinig wol.
We zijn gewoon terug bij af en hebben kostbare tijd verloren. De situatie nu is, dat de discussie over de invulling van het certificaat zich alleen zal richten op de bedrijfs-/beroepsmatigen. De hobbymatige fokkers komen er dus niet aan te pas. De RvB kan niet veel anders dan weer terug gaan naar een RvB-keurmerk. Welke vorm dat zal krijgen is niet bekend. Uit iedere rasgroep is een rasvereniging uitgenodigd om hier van gedachten over te wisselen.

Beste bestuursleden, mag ik jullie een voorzetje geven? Niet verder vertellen hoor! Er ligt een uitgewerkt plan klaar. Met maar liefst veertien concrete certificerings/keurmerkprodukten. We kunnen zo aan de slag. Echt waar? Ja, Gerard, echt waar.

Geen dank, beste bestuursleden. Graag gedaan! (Wat ben ik toch geniaal.)

Glashard liegen en/of collectief geheugenverlies en/of pure zelfoverschatting?  Zeg het maar, beste bestuurders van de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland.

René Woudman.