KVN en FvR leggen alvast de rode loper uit voor de Raad.

Dierenwelzijn en fokkers, gaat dat samen? “Ja natuurlijk” zult u zeggen! Maar hoe dan? Al jaren wordt er op hoog en laag niveau over gesproken.
Het is zelfs zover gekomen dat de Minister van LNV het nodig vindt dat de sector zich buigt over een vorm van certificering van fokkers, vooral
om het welzijn van de dieren te bevorderen. Het Platvorm Verantwoord Huisdierbezit heeft een Werkgroep Certificering Honden in het leven
geroepen welke bestaat o.a. uit vertegenwoordigers van de Raad van Beheer, de Kynologen Vakbond Nederland (KVN), de Federatie van
Rasverenigingen (FvR), de Dierenbescherming en de Vereniging van Beroepsmatige Kennelhouders (VBK) Het is hierdoor een gemixt gezelschap.
Vooral de VBK trok veel naar zich toe, waarschijnlijk in de hoop de normen naar eigen hand te kunnen zetten. Tijdens de vergaderingen bleken de KVN,
de FvR en de Raad van Beheer op één lijn te zitten. Hun ideeën werden niet altijd in dank afgenomen door de VBK, een groepje van ca. 30 fokkers
die op een bedrijfsmatige manier gezamenlijk op jaarbasis circa 9000 pups fokken, zonder stamboom. Hiertegenover staat de groep hobbymatige
fokkers, die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor ca. 41.000 gefokte rashonden (cijfers uit het rapport “Gedeelde zorg, feiten en cijfers”).

Waar staan de KVN en De FvR voor? Wat willen zij opgenomen hebben in een certificering? Waar is de VBK dan niet blij mee?

•    Identificatie en registratie van alle gefokte honden in Nederland
•    Fokken volgens het BRS van de Raad van Beheer als minimale eis. Dat betekent dus niet meer dan 5 nesten per teef. Het 1e nest vanaf een
      leeftijd van 1,5 jaar en geen nesten meer nadat de teef 8 jaar is geworden. Indien fokkers van stamboomloze honden gecertificeerd willen
      worden, dienen zij hieraan te voldoen en dit met een goede administratie te kunnen aantonen.
•    Gezondheid van de honden onder begeleiding van bijvoorbeeld de Universiteit voor Diergeneeskunde van Utrecht.
•    Gezondheidstesten verplicht voor problemen die voorkomen in het betreffende ras (bijvoorbeeld PRA voor alle Labrador Retrievers, met of zonder stamboom)

Daarnaast blijft ons uitgangspunt de vijf vrijheden van Bramble. Weet u ze nog?
Dieren zijn gevrijwaard van honger, dorst of onjuiste voeding
Dieren zijn gevrijwaard van thermaal en fysiek ongerief
Dieren zijn gevrijwaard van pijn, verwonding of ziekten
Dieren zijn gevrijwaard van angst en chronische stress
Dieren zijn vrij om natuurlijk soorteigen gedragspatroon te kunnen hebben.
Overigens kunnen fokkers niet gecertificeerd worden, wel de wijze waarop ze te werk gaan. De certificering is op vrijwillige basis en degene die gecertificeerd
wil worden zal een bepaalde mate van vakbekwaamheid en kennis moeten hebben. Denk niet dat dit alleen geldt voor beroepsfokkers: het PVH heeft in februari
nog een brief naar de minister gestuurd met de tekst dat het vooral hobbyfokkers zijn die honden fokken en maar een kleine groep fokkers (die 30 fokkers)
dit voor hun brood doen.
De kosten van certificering volgens de officiële kanalen zullen naar verwachting liggen rond de 1000 Euro. Een bedrag waar de beroepsfokkers hun hand niet
voor omdraaien, maar een bedrag dat voor de hobbyfokker veel te hoog is!

De rode loper
De KVN en de FvR leggen bij deze alvast een rode loper uit voor de Raad van Beheer. Stop met moeilijk denken, hou het simpel maar wel overzichtelijk.
De Raad heeft namelijk een aantal mogelijkheden in huis die de kosten zouden kunnen drukken: chippers die nu toch al controleren, een databank met
afstammingen, adresgegevens van fokkers die snel kunnen worden geïnformeerd, gezondheidsuitslagen van o.a. oog-heup-elleboogtesten. Kosten zullen
lager zijn als de controle en toetsing via de Raad zouden lopen. Maar….. deze toetsing zou dan niet onafhankelijk zijn, iets wat de Minister en de NMa als
voorwaarde stellen.
Het voorstel van de KVN en de FvR is een organisatie in het leven te roepen, naast de Raad van Beheer. Deze zou als onafhankelijke partij kunnen
optreden als certificerende instantie en mag gebruik maken van alle faciliteiten en gegevens van de Raad. De chippers en ook de rasverenigingen
kunnen niet controleren (die zijn immers niet onafhankelijk), daar zijn andere deskundigen voor nodig. De betrouwbaarheid van een keurmerk staat of
valt met een goede controle of inspectie. Wij zouden willen voorstellen om de mogelijkheden te onderzoeken om met de Raad samen tot een voor de
branche erkende certificerende instelling te komen. Of dat een stichting is of een andere organisatievorm maakt niet uit, als deze organisatie maar
bevoegd is tot certificering en onder een accrediterende organisatie valt. De inspecties gebeuren door deze certificerende instelling, die professionele,
onafhankelijke inspecteurs in dienst heeft. Zij toetsen de standaard aan de werkelijkheid in het veld. De certificerende instelling wordt op haar beurt
gecontroleerd door accrediterende organisaties.
Een accrediterende organisatie checkt een certificerende instelling op hun competentie, geschiktheid en onafhankelijkheid. Ook de gebruikte procedures,
administratie, en de kwalificaties van het personeel worden nagegaan. De nieuwe organisatie moet dus ook gecontroleerd worden.Dit is nodig om de
geloofwaardigheid van het keurmerk te waarborgen en het vertrouwen van de achterban en consument te behouden.

Ons idee is: chippers controleren de nesten, net als nu. Fokker met 1 nest: 1 controle. Fokkers met meerdere nesten: meerdere controles.
Als een fokker voor certificering of keurmerk in aanmerking wil komen komt een deskundige de kennel 1x per jaar bezoeken, en bekijkt alles: huisvesting,
gegevensbeheer van de honden, de honden zelf en controleert hiermee of wordt voldaan aan de vijf vrijheden van Bramble. Op basis hiervan krijg je een
keurmerk of certificering, hoe je het wilt noemen. Aangezien je geen personen kunt certificeren, maar wel de gang van zaken, zou het op deze manier
mogelijk kunnen zijn.
De kosten van de chipper, dit betaal je als fokker nu ook. Grote fokkers brengen op deze manier meer in het laatje.
De extra kosten van de overall-controle is één bedrag, of bij fokkers met meer dan 20 honden een iets groter bedrag (er moet tenslotte meer worden
gecontroleerd, maar deze fokker zal meer nesten per jaar fokken, dus ook meer geld ontvangen).

De KVN en de FvR willen graag samenwerken met de Raad en onze ideeën verder met dhr. J. Wauben bespreken. Wellicht wordt onze uitgerolde
loper betreden door de Raad?

Laura Loeve
Annie v.d. Sluis