Een triest verhaal.

Het bestuur van de Raad van Beheer heeft een merkwaardig idee over de vrijheid van meningsuiting, een grondrecht dat voor iedereen geldt.

U weet dat ik het weblog gebruik om u op de hoogte te houden van de actuele ontwikkelingen. Dat doe ik in de vorm van columns, commentaren, berichten en verslagen.

Weet u nog hoe het ging tijdens de NMa-kwestie? Precies, toen was ik het eens met het bestuursstandpunt en dat liet ik duidelijk merken in mijn publicaties. Men was er zo gelukkig mee, dat ik zelfs per mail een bedankje kreeg van onze medewerkster ledencontact toen ik een positief stukje had gepubliceerd over een informatiebijeenkomst. Het gevolg van mijn publicaties was, dat ik werd uitgenodigd om zitting te nemen in de klankbordgroep.
De Nma-kwestie ligt grotendeels achter ons en nu publiceer ik onvriendelijke stukjes over het gestuntel rond alle facetten van de certificering, zoals het debakel met het normdocument en de leugens die men ten beste geeft over het afgeschoten keurmerk. Tja, dat valt slecht. Dat is natuurlijk geen verrassing voor me.

Men vond het gezien mijn publicaties natuurlijk niet prettig dat ik als vertegenwoordiger van rasgroep 9 aanschoof bij wat toen nog pilot-keurmerk heette. Maar ja, niemand van rasgroep 9 stelde zich hiervoor beschikbaar, dus....
Van wat er op de eerste bijeenkomst gebeurde heb ik u in een eerdere bijdrage al op de hoogte gebracht.
Nu op de tweede bijeenkomst gisteravond (29 maart) liep het redelijk uit de hand. Het probleem was mijn weigering om af te zien van het maken van een eigen verslag van de bijeenkomst. Ik kon vervolgens kiezen uit drie opties: 1.braaf meelopen in het gareel 2. ik stap op 3. alle anderen stappen op. Hier is een dik half uur over gesteggeld.

Het punt was, dat men onbelemmerd zijn/haar mening wilde kunnen zeggen zonder later door mij publiekelijk persoonlijk bekritiseerd te worden.
Wie het weblog een beetje volgt, weet dat ik in twee vergelijkbare werkgroepen zit of heb gezeten, nl. het CORG-overleg en de klankbordgroep. In beide overleggroepen heb ik altijd naar beste kunnen een constructieve, positieve bijdrage geleverd. Nooit heb ik één van de gesprekspartners openlijk publiekelijk bekritiseerd. De enige die in een ander verband bijna altijd de pineut is, is onze knuffelbeer, onze grote roerganger Gerard Jipping.
Op mijn vraag om concrete voorbeelden te noemen, kon men dan ook geen antwoord geven. Ook mijn eigenlijk overbodige belofte om ook in deze gespreksgroep niemand publiekelijk te bekritiseren, werd niet geaccepteerd.
Ja, dan houdt het verder op. Ik stap uit deze werkgroep,  uit het CORG-overleg en uit het bestuur van rasgroep 9, want ik word niet geaccepteerd als vertegenwoordiger op de manier die ik voor ogen heb.
Dat betekent dat ik u niet meer heet van de naald op de hoogte kan houden. Het zal in het vervolg allemaal wat langer duren, maar uiteraard ga ik door met dit weblog.

Nu nog even wat het bestuur van de Raad van Beheer onder vrijheid van meningsuiting verstaat.
1. Het is niet toegestaan om een eigen verslag te publiceren vóór het officiële RvB-verslag.
2. Het goedgekeurde officiële verslag mag via de werkgroep doorgestuurd worden aan rasgroepbesturen en rasverenigingen.
3. Het mag in cc naar KC's het bestuur van de Raad en commissies. Publicatie op dit weblog valt hier buiten.
4. Pas daarna is het toegestaan, dat ik mijn verslag publiceer op dit weblog maar alleen, als het vertrouwen, de doelen en resultaten van het overleg niet ondermijnd kunnen worden.

Conclusie: De informatie die tot u komt, staat onder volledige controle van het bestuur van de Raad van Beheer. Alleen positieve, opbouwende kritiek is toegestaan.

Weet u waar men dit ook zo doet?  In landen als China, Venezuela en Iran (om er een paar te noemen) Totalitaire regimes waar we doorgaans in Nederland geen goed woord voor over hebben.
Een hele slechte beurt van het bestuur van de Raad van Beheer. Waar gaat het schip stranden?

René Woudman.