

Usa werd gefokt door Ric en Linda Cosner, Amerika
| stamboom |
Op 23 augustus 2009 maakten we deze laatste prachtige foto's van haar.
Dit was zo helemaal Usa ten voeten uit!

Als ze zo heerlijk eigenwijs en alert om zich heen lag te kijken, dan konden we daar intens van genieten,
en voelden we ons de koning te rijk dat ze nog bij ons was.
Haar ogen waren en bleven zo zacht en lief tot het eind, ondanks dat ze wat ouderdomsstaar had.
Dan werd je als een magneet tot haar aangetrokken en kon je gewoon niet anders dan haar even knuffelen.
Op 26 juli 2009, 2 maanden voor haar dood, schreven we nog op onze site:

Het is hoog tijd om onze oude dame Usa weer eens in het zonnetje te zetten!
En dus de camera gepakt en wat foto's van haar gemaakt vandaag:

16 jaar en ruim 4 maanden oud!
We vinden het heel bijzonder om Usa nog bij ons te hebben.
Zo'n broos oud dametje heeft natuurlijk wel extra aandacht en zorg nodig,
want de ouderdom komt zoals altijd met gebreken.
Ze heeft last van artrose, waarvoor ze elke dag pijnmedicatie krijgt.
Voor haar hartruis krijgt ze elke dag een kwart fortekor.
Ze is nagenoeg doof, maar reageert prima op gebarentaal
en heeft een beetje ouderdomsstaar, maar ze ziet nog alles.
Omdat we zo dom geweest zijn haar nooit te laten steriliseren,
krijgt ze steeds meer "tevenkwalen".
De loopsheid ging grote problemen opleveren voor haar en dus "mag" ze niet meer loops worden,
daarvoor krijgt ze elke 4 maanden een hormooninjectie.
Ook krijgt ze "mamatumoren" waar helaas op deze leeftijd niets meer aan gedaan kan worden.
We moeten dus héél zorgvuldig waken over de kwaliteit van haar leven,
want het leven moet wel leuk blijven voor haar.
Dat is helaas niet altijd goed in te schatten, en ze heeft goede en minder goede dagen.
Gelukkig zijn dat nog steeds aanzienlijk meer goede dan minder goede!
Uiteraard bedienen wij haar op haar wenken,
en we laten haar graag in de waan dat ze óns volledig getraind heeft.
Zo laat ze ons elke dag weten dat het onze lunchtijd is,
want dan moet ze naar de keuken
en daar verwacht ze dan natuurlijk wat lekkers.
Eten was en is nog steeds een geliefde bezigheid!
Alles wat ze "wil", dat mag ze en daar maakt ze gretig gebruik van!
Een paar keer per dag "doet" ze een rondje tuin,
en regelmatig scharrelt ze dan zo'n half uurtje de hele tuin door.
Ze vindt het nog steeds heerlijk als er visite komt,
en komt er dan altijd gezellig bij liggen.
We zijn ons elke dag bewust van haar kwestsbaarheid en houden daar altijd rekening mee.
We hopen zó dat we nog een tijdje van onze oude Usa mogen genieten!!!
Vandaag was in elk geval weer een fijne dag!
Helaas bleek dat "tijdje" nog meer heel kort te zijn.
Maar gelukkig zijn het nog wel twee mooie laatste maanden geweest,
waar we nog heel veel van haar hebben genoten, juist ook omdat het zo goed leek te gaan met haar.
Maar niet alleen die laatste maanden hebben we van haar genoten,
vanaf de eerste kennismaking tot het einde is het één groot genieten met haar geweest!
Hieronder een kleine "samenvatting" van de mooie jaren met onze Usa:

Onze "grand old lady" USA viert haar 16-de verjaardag.

Usa op haar 15-de verjaardag.
Het ging nog altijd -zeker gezien haar leeftijd- uitstekend met haar.
Als het weer het toeliet, gingen we nog naar het bos met haar, en daar genoot ze zó van.
We gingen apart met haar alleen, zonder de andere honden,
omdat ze dan zelf de lengte en het tempo kon aangeven.
Op haar 15-de verjaardag maakten we daar de volgende foto's van:

Ze heeft er nog af en toe aardig de spat in!

Aan haar neus mankeert niets!
Ze vindt al die luchtjes nog altijd heerlijk,
en ze krijgt van ons dan ook ruimschoots de tijd om overal uitgebreid te snuffelen.
Soms maakt ze er een hele studie van.....

En het markeren is ze ook nog lang niet verleerd.
Overal worden kleine plasjes gedaan
om te laten weten dat "oma" hier was.

En daarna is het weer tijd voor een klein sprintje.

Usa op haar 14-de verjaardag.

September 2006

September 2006

December 2005, bijna 13 jaar oud
Januari, 2004
We hebben haar toen ze 9½ jaar was,
ook meegenomen naar de Wereldshow 2002, eigenlijk min of meer voor de lol
en we hadden haar ingeschreven in de "Veteranen Klas".
Ze genoot zichtbaar van alle aandacht,
en tot onze stomme verbazing deed ze het ook nog heel goed in de showring.
We waren blij verrast,
omdat dit pas de derde show in haar leven was waar ze aan meedeed,
en dus had ze in feite geen enkele ervaring

Ze werd tweede beste teef, en kreeg het reserve CAC.
En bij de eindkeuring werd ze geselecteerd
bij de zes beste "oudjes" van de show.

Januari 2004

Naar de allereerste Nederlandse Havanezer Clubmatch, 7 september 2003,
hebben we Joesje ook meegenomen.
Ze was toen 10 jaar en 7 maanden oud.
De oudste aanwezige Havanezer!!
Er deden er 40 mee.
Usa kreeg de eerste plaats
en ze werd gekozen tot
"BESTE TEEF"
Ze kreeg een dubbel CAC
Hiermee werd ze op haar leeftijd alsnog
NEDERLANDS KAMPIOEN!
Helaas werd deze titel haar door de Raad van Beheer niet officieel toegekend,
want tien jaar geleden werden alle uit Amerika geïmporteerde havanezers ingeschreven in "de bijlage" G-0
Deze havanezers krijgen geen enkele officiële titel,
en dat was ook de reden dat we haar nooit veel geshowd hebben.
Onze barones was natuurlijk wel onze eigen kampioen, in élk opzicht!
Het spreekt vanzelf dat we reuze trots op haar waren!!

Januari 2000, bijna 7 jaar oud.

1997, supermams
1996

1995

1994

een jaar oud
10 maanden

8 maanden
6 maanden

3 maanden

Usa's eerste dag bij ons, 9 weken oud.

DIT ALLEMAAL, EN NOG HERSENS OOK! ![]()
| In liefdevolle herinnering, Usa |
| HOME |