MULTI KAMPIOEN
MUCHO BRAVO WILD WILLY
17 oktober, 1994 ************ 3 januari, 2007
Onze Willy was en is een van de beroemdste havanezers wereldwijd, en hij heeft heel veel voor ons ras betekend.
Echter, níet zijn grote roem, níet zijn betekenis die hij voor het ras heeft gehad, noch zijn vele prijzen en titels maakten hem zo bijzonder voor ons. Natuurlijk zijn we trots op hem, maar het was simpelweg elke dag heerlijk om hem om je heen te hebben. Hij had alles wat je je maar wensen kan, en nog meer.
Willy representeerde alles waar wij naar streven in ons fokprogramma.
Want behalve dat hij een lust voor het oog was, was Willy een absoluut fantastische hond in elk opzicht.
We wisten het eigenlijk al meteen.....Willy zou bij ons blijven!
Het was liefde op het eerste gezicht.
Willy met zijn broertje "Bopper"
Zijn fantastische temperament en karakter waren al heel snel duidelijk
en dat was ook eigenlijk de enige reden dat we hem wilden houden
We hadden er nog geen idee van dat hij tot zo'n schoonheid zou uitgroeien.
Willy had een super karakter; altijd vrolijk en opgewekt, vriendelijk tegen iedereen, een echte knuffelbeer. Hij was zachtaardig en altijd attent, en bovendien had hij een enorm gevoel voor humor. Het is bijna ongelooflijk, maar in al die jaren hebben we nóóit op hem hoeven te mopperen, niet één keer. Hij deed gewoon echt nooit iets vervelends. Natuurlijk zijn we op al onze honden gek en houden we van allemaal, maar Willy nam toch wel de meest bijzondere plaats voor ons in.
Zo'n hond heb je maar één keer in je leven, en we hebben dan ook elke dag van hem genoten.
Hij was zó mooi, maar óók zó lief, zó loyaal, zó trouw, zó vrolijk, zó stabiel, zó zelfverzekerd, zó verdraagzaam, zó dapper, en hij had ook zoveel vertrouwen in ons, dat het moeilijk is hem te moeten missen.
10 maanden oud
Hij had de prachtigste ogen, waarin je weg smolt als hij je aankeek. Zijn ogen waren wel het meest bijzonder aan hem, hij communiceerde er echt mee. Met zijn ogen kon hij ons precies vertellen wat hij wilde of hoe hij zich voelde.
Als je hem zag lopen met zijn mooie krachtige verende tred, zijn schitterende glanzende lange vacht, zijn hoofd fier rechtop, zijn staart altijd kwispelend, dan kon je niet anders dan naar hem kijken.
december 1995
Je kon als met geen ander heerlijk met hem knuffelen.
Hij was altijd dicht bij je, zonder op een vervelende manier opdringerig te zijn. Waren we in de tuin aan het werk, dan scharrelde hij de hele tijd om je heen, of hij ging gezellig op een klein afstandje liggen kijken wat je aan het doen was. Ook als het uren duurde, en alle andere honden het allang allemaal voor gezien hielden en naar binnen gingen om daar een dutje te doen, dan bleef hij je gezelschap houden. Zat je aan tafel te werken, of achter de computer, dan lag Willy onder de tafel aan je voeten.
In het bos week hij niet ver van je zij. Uiteraard moest hij ook overal lekker snuffelen en zijn vlaggetje uitzetten...."Wild Willy was hier!!!", maar hij zorgde altijd dat hij niet te ver achterbleef.
Als hij al eens niet heel dichtbij je was, dan was één keer zijn naam roepen voldoende, en waar hij dan ook was, hij kwam direct.
Hij vond het heerlijk om samen spelletjes te doen. Apporteren is jaren zijn lust en zijn leven geweest. Toen dat later niet meer mocht, verzon hij een geheel eigen spelletje. We gooiden iets een heel klein eindje weg, en dan ging hij ermee liggen kijken zo van "pak het dan als je kan". Hij rende er nooit mee weg! Dan gingen we héél langzaam met onze hand richting speeltje, al dan niet met een omweggetje, en dan gritsten we het plotseling heel snel weg. Reuze spannend en leuk vond hij dat, want hij probeerde ons dan lekker te vlug af te zijn en het eerder te pakken dan wij.
Willy was heel tolerant tegen andere honden. Vreemde honden, reutjes en teefjes, werden altijd even hartelijk door hem bejegend, buiten, op de shows en hier bij ons thuis. Hij zag ze nooit als indringers in "zijn huis" of "zijn roedel". Het liefste zag hij natuurlijk altijd de dames voor hem komen. Zijn fantastische bijdrage aan het ras heeft hij altijd met plezier geleverd. Hij wilde wel graag dat de meisjes hem aardig vonden. Soms zat er wel eens eentje tussen die erg snauwerig was, en dan drong hij niet aan. Dan ging hij tegen René opstaan, keek eerst hèm aan met zijn mooie ogen, en dan naar het teefje, alsof hij zeggen wilde: "je moet me even helpen hoor". Hij wist dat René haar koppie dan wel even vast zou houden, zodat ze hem niet plotseling zou bijten. Dan deed hij vlot en makkelijk dat waar ze voor gekomen was. Het gevolg waren altijd prachtige kindertjes, waar veel van zijn goede eigenschappen in terug te zien zijn.
Willy's eerste meisje "Bundy"
Dat er veel fokkers geweest zijn die zijn kwaliteiten en goede eigenchappen erkenden, blijkt wel uit het feit dat velen van hen één of meer van zijn kinderen voor zichzelf gehouden hebben, en daar mee verder gefokt hebben. Of zijn kinderen verkochten aan andere fokkers. Toen we besloten om Willy met pensioen te doen op zijn tiende levensjaar was hij het daarmee duidelijk niet eens. En ook een aantal mensen niet, gezien het feit dat sommigen hem toch nog wel graag een keertje hadden willen gebruiken voor hun fokprogramma.
maart 2006
Toen we ruim een jaar geleden tot de ontstellende ontdekking kwamen dat Willy's hart plotseling een klein ruisje had, stortte onze wereld in. We hebben direct specialistische hulp gezocht bij een cardioloog voor dieren, want we wilden de best mogelijke begeleiding en behandeling. Er werden foto's gemaakt van zijn longen en een hartfilmpje (E.C.G.). In eerste instantie bleek zijn linkerklep slechts een heel klein beetje te lekken. "Ouderdom" was het commentaar van onze dierenarts én de cardioloog. En nog niet direct iets om vreselijk ongerust over te zijn. "Ouderdom" ??????....was onze geschokte reactie. Willy gedroeg zich namelijk helemaal nog niet als een oude hond, en zag er ook nog allesbehalve oud uit. Wij leerden echter in heel korte tijd dat een "hartruisje" door "ouderdom" bij kleinere rassen vrij vaak voorkomt, en dat het zich zelfs al kan openbaren op 8-jarige leeftijd. En dat het dus heel verstandig is om daar vanaf die leeftijd jaarlijks zorgvuldig naar te laten kijken, omdat er nog veel aan te doen is, en de hond nog jaren zonder problemen door kan leven.
Helaas voor ons en Willy kwamen we al vrij snel in een stroomversnelling terecht, binnen een paar maanden. Bij een tweede onderzoek bleek een vezel in zijn klep los geraakt te zijn, waardoor de lekkage veel groter was dan voorheen. Hij kreeg direct meer medicijnen. Daaronder waren ook twee verschillende vochtafdrijvers. Het bleek heel moeilijk een balans te vinden tussen de medicijnen en de bijwerkingen. De ergste bijwerking was dat ze zijn nieren aantastten, en we moesten constant kiezen tussen het geven van voldoende medicijnen voor zijn hart en toch tegelijkertijd proberen zijn nieren te sparen.
24 september, 2006
een lekker appeltje van onze appelboom gevonden in de tuin
september 2006
Willy "on the wild side", maart 2006
We putten er troost uit dat we ook zijn laatste nacht, die op het laatst behoorlijk moeilijk was, er voor hem konden zijn. Vlak voor zijn dood zocht hij ineens o zo duidelijk onze steun, en in het vroege begin van de ochtend is hij plotseling, snel en zonder lijden gestorven in de armen van René, veilig in zijn eigen omgeving.
We wilden hem graag dicht bij ons houden.
We hebben hem dan ook begraven in onze tuin, boven onze Golden Retriever Queenie, die altijd zijn maatje was geweest.
Op 17 oktober 2006 waren we nog dolblij dat we zijn 12-de verjaardag konden vieren. En we hadden zo gehoopt dat hij de 13 ook nog zou halen. Het heeft niet zo mogen zijn.
Deze foto's zijn op zijn verjaardag genomen.
Van over de hele wereld kwamen er felicitaties binnen voor hem en ons,
en men schreef prachtige dingen over Willy.
Als het weer het toeliet, gingen we nog met Willy en zijn moeder wandelen in het bos, waar ze heerlijk konden genieten van alle vreemde luchtjes. Daar namen ze dan ook alle tijd voor, want onze twee "ouwetjes" mochten helemaal zelf het tempo bepalen.
Willy, ruim 9 jaar oud
Hij was toen nog in topconditie, en nog altijd even mooi!
Willy had een schitterende showcarrière waar we ook veel plezier aan hebben beleefd. Hij vond het altijd heerlijk om mee te gaan naar de shows. Hij genoot van alle aandacht, buiten en in de showring. Hij liet René nooit in de steek, en samen stalen ze de show. Vrolijk, trots en fier, alsof hij wist hoe mooi hij was, liep hij altijd "gezellig samen met de baas" door de ring en trok zo een ieders aandacht.
"BESTE VAN HET RAS"
werd Willy ontelbare keren, en op zijn sloffen werd hij dan ook
|
Nederlands Kampioen
|
|
Duits VDH Kampioen
|
|
Duits VDK Kampioen
|
|
Europees Jeugd Kampioen 1995
|
|
Bundesjugendsieger 1995
|
|
Landessieger Bremen/Weser-Ems 1997
|
|
Duits Bundessieger 1998
|
|
Clubwinnaar 1999
|
|
Duits Bundessieger 1999
|
|
Winner 1999
|
|
VDH Europasieger 2000
|
|
Duits Bundessieger I - 2000
|
|
Duits Bundessieger II - 2000
|
|
Winner 2000
|
Daarnaast bracht hij ons ook enkele hoogtepunten:
LINGEN, Duitsland 2000
wéér een groepsplaatsing van Willy;
naast Beste van het Ras krijgt hij de
2-de PLAATS IN FCI RASGROEP 9!
CLUBMATCH HCN 12 SEPTEMBER, 2004
Willy, bijna tien jaar oud!
Willy heeft ons een prachtige dochter gegeven, die zijn sprekend evenbeeld is:
Multi Kampioen Mucho Bravo Spectacular Red, oftewel ons "Spekkie"
Willy en zijn dochter Spekkie
Samen met Spekkie haalde hij ook spectaculaire resultaten op de shows:
Op de WERELD HONDEN SHOW 2002
Amsterdam, 6 Juli,
wonnen in de koppelklas
met maar liefst 51 koppels
Mucho Bravo Wild Willy
en zijn dochter
Mucho Bravo Spectacular Red
de 2-de plaats !!!
Op de clubmatch van de rasvereniging 2001, de tweede plaats!
Op de clubmatch van de rasvereniging 2000, de eerste plaats!
Op de clubmatch van de rasvereniging 1999, de eerste plaats!
En op grote internationale shows in Duitsland:
Bundessieger Zuchtschau, Dortmund- 20 oktober, 2000- de tweede plaats
Lingen/Ems -14 mei, 2000
als koppel de eerste plaats
als groep de derde plaats
Dortmund, VDH Europa Sieger Zuchtschau, 25 mei, 2000
Willy werd beste van het ras, en daarmee "Europa Sieger 2000"
Zijn dochter Spekkie werd die dag "beste teef"
In de "koppelklas" werd Willy samen met Spekkie uitgeroepen tot
"beste koppel"
van de 14 koppels!.
En....Willy en zijn dochter Spekkie en kleindochter (een dochter van Spekkie) Mira
werden uitgeroepen tot
"beste groep"
Een absolute unieke gebeurtenis voor ons ras!
"Een groep" bestaat uit tenminste drie honden die gefokt zijn door
en in het bezit zijn van de fokker/eigenaar,
en die hetzelfde zijn van type en kwaliteit.
Deze dag was een echte "Mucho Bravo" happening!
Lingen/Ems-10 oktober,1999- de derde plaats
Bundessieger Zuchtschau, Dortmund - 8 oktober, 1998
Willy wordt Beste van het Ras, en "Bundessieger 98"
en van de 12 koppels winnen Willy en Spekkie de tweede plaats
Lingen/Ems- 24 mei, 1998 - de tweede plaats
Geplaatst worden in de koppelklas is heel bijzonder voor een zeldzaam ras als de Havanezer!
Onze Spekkie is zeker niet de enige havanezer die veel van de bijzondere kwaliteiten van Willy mee gekregen heeft.
Hij heeft kampioens (klein)kinderen in Duitsland,België, Engeland, Finland, Zweden, Denemarken, Noorwegen, Spanje, Hongarije, Australië, Canada en de U.S.A.
Willy is de vader van:
Kampioen Silly Miss Sally Sweet Honesty
Kampioen Mr. Simply Red Sweet Honesty
Kampioen Mr. Unknown Legend Sweet Honesty
Kampioen A Maiden Effort's Whirlwind
Kampioen Honey Bear von Westfalen.
Kampioen Joyfull Fantasy's Martino
Kampioen Voila Super Duper
Kampioen Peanuts for me Rosalie
Kampioen Peanuts Gino Ginelli
Kampioen A Maiden Efforts Walnut Bon-Bon
Wereldkampioen Vaya Los Guappas
Kampioen Great Gatsby of Romanijo's Joy
Kampioen Peanuts Gina Lola Brigida
Kampioen Chico Los Guapas
Kampioen Sandra's True Temptation Tigger
Kampioen Sandra's True Temptation Tracy
Kampioen Mucho Bravo Qbin's Willowmeena
Kampioen Sandra's True Temptation Tango
Kampioen Sandra's True Temptation Tiffany
Kampioen Mucho Bravo Heartland's Pied Piper
Kampioen Miss Universe Sweet Honesty
Kampioen Indiana Jones of Romanijo's Joy
Kampioen Frihedshäbs Era of Good Feelings
Kampioen Frihedshäbs Eric The Red
Kampioen Frihedshäbs Evita
Daarnaast heeft hij ontelbare klein- en achterkleinkinderen die ook kampioen zijn, wereldwijd.
Behalve zijn schoonheid heeft hij ook zijn temperament en karakter aan zijn nageslacht doorgegeven.
Dat niet alleen wij vinden dat Willy heel bijzonder was in alle opzichten,
blijkt wel uit de vele steunbetuigingen die wij ontvingen na zijn overlijden,
van over de hele wereld.
Deze steunbetuigingen en de prachtige dingen die over hem geschreven zijn,
zijn op zich al een ode aan onze Willy.
voor altijd mee in ons hart. 
